ایلان ماسک معتقد است اگر هوش مصنوعی و ربات‌ها بتوانند کالاها و خدمات را در حجم بسیار بالا و با هزینه بسیار پایین تولید کنند، نقش پول در زندگی انسان کم‌رنگ خواهد شد.

منطق این حرف ساده است, ما پول را برای خود پول نمی‌خواهیم، بلکه برای غذا، مسکن، حمل‌ونقل، درمان، آموزش و سرگرمی به آن نیاز داریم. اگر بخش زیادی از این نیازها توسط ماشین‌ها ارزان یا رایگان تأمین شود، طبیعتا نیاز به درآمد و کار سنتی نیز کمتر می‌شود.

نشانه‌های این تحول همین حالا دیده می‌شود. هوش مصنوعی هزینه تولید محتوا، ترجمه، طراحی، برنامه‌نویسی، آموزش و تحلیل را به‌شدت کاهش داده است. در مرحله بعد، ربات‌ها می‌توانند همین اتفاق را در کارخانه‌ها، حمل‌ونقل، کشاورزی، خدمات درمانی و حتی کارهای خانه رقم بزنند.

برای مثال، تاکسی‌های خودران می‌توانند هزینه حمل‌ونقل را کاهش دهند، کارخانه‌های تمام‌رباتیک کالاها را ارزان‌تر تولید کنند و معلم یا دستیار پزشکی هوش مصنوعی خدمات تخصصی را در اختیار میلیون‌ها نفر قرار دهد.

البته بعید است پول کاملا حذف شود، چون چیزهایی مثل زمین، خانه در موقعیت‌های خاص، منابع طبیعی و کالاهای کمیاب همچنان محدود خواهند بود. بنابراین احتمالا پول برای نیازهای روزمره کم‌اهمیت‌تر می‌شود، اما برای دارایی‌های کمیاب همچنان نقش اصلی خواهد داشت.

مزیت این تحول می‌تواند کاهش هزینه زندگی، افزایش رفاه، حذف کارهای سخت و تکراری و فراهم‌شدن زمان بیشتر برای خانواده، آموزش و خلاقیت باشد.

در مقابل، بزرگ‌ترین نگرانی این است که مالکیت ربات‌ها و زیرساخت‌های هوش مصنوعی در اختیار تعداد کمی شرکت یا دولت قرار بگیرد. در این صورت، به‌جای حذف نابرابری، ممکن است قدرت و ثروت بیشتر متمرکز شود.

پس آینده محتمل جهانی است که در آن بسیاری از کالاها و خدمات فراوان و بسیار ارزان می‌شوند، اما دارایی‌های کمیاب همچنان ارزش بالایی دارند و سوال مهم این هست که این ثروت چگونه میان مردم توزیع خواهد شد.

@ehsanviews