چی کار کردی با خودت
که دیگه حتی اسمتم
ازت فرار می‌کنه

که هرکی می‌رسه بهت یه چیزی بار می‌کنه

که حتی تیر مشقی‌ام
تو رو شکار می‌کنه

دل شکسته‌تو ببین
که با همه شکستگیش
هنوز فکر حالته
هنـــوز کار می‌کنه

چه‌قدر بی‌دفاع شدی
که یه نگاه ساده‌ هم
تو رو دچار می‌کنه

تویی که دل نداشتی
که مبتلا نمی‌شدی
برنده‌ای که قاطی برنده‌ها نمی‌شدی!
چی‌کار کردی با خودت؟
که بردنت واسه کسی
محال نیست، عادته
بوی کبابی که میاد
دل به باد داده‌ته
غلاف کن! غلاف کن!
عقاب بی‌ملاحظه
شکار بچه‌زاغ‌ها
غرور نه، حقارته

زمونه کی ازت گرفت
عزت و احترامتو
که هیچکی اعتنا نکرد
به غربت سلام تو
تویی که بی‌برادری
رو شونه‌ی کی می‌بری
گریه‌ی ناتمامتو؟
لخته‌ی خون روی تیغ!
منتظری کدوم رفیق
بگیره انتقامتو؟

یه روزی کوه بودی و
دست خیال هیچکس
به دامنت نمی‌رسید
حالا یه سنگ‌ریزه‌ای
لای سم یه اسب پیر
که واسه آخرین دفعه
به سمت خونه می‌دویید

سقوط کردی و کسی
تو دره منتظر نبود
حتی برای مرگ هم
جذابیت نداشتی
کسی نوازشت نکرد
دل کسی واسه‌ت نسوخت
اهمیت نداشتی!

شکستت‌و قبول کن
به آینه تبریک بگو
که هیچکی اندازه‌ی تو
بردنتو‌ بلد نبود
قبول کن که جز خودت
هیچ‌کسی با تو بد نبود
قبول کن که باختی
قبول کن به باد رفت
هرچی که روزی ساختی
چی‌کار کردی با خودت؟
چی‌کار کردی با خودت…

#احسان_رعیت

@ehsanrayat