ای مرغ سحر!
چو این شب تار
بگذاشت ز سر سیاه‌کاری
وز نفحه‌ی روح‌بخش اسحار
رفت از سر خفتگان خماری
بگشود گره ز زلف زرتار
محبوبه‌ی نیلگون‌عماری
یزدان به کمال شد پدیدار
واهریمن زشت‌خو حصاری

یاد آر! ز شمع مرده یاد آر!


«ما این‌جا غریبیم…»

بیست و دو شهریور هزار و چهارصد و یک

@ehsanrayat