میرزا جهانگیرخان شیرازی، روزنامه‌نگار و مدیر روزنامهٔ صور اسرافیل، از چهره‌های برجستهٔ مشروطه بود. او با انتشار مقالات انتقادی و طنزآمیز، از آزادی و عدالت دفاع می‌کرد و به استبداد محمدعلی‌شاه می‌تاخت.

پس از به توپ بستن مجلس در دوم تیر ۱۲۸۷، به دستور محمدعلی‌شاه، جهانگیرخان را دستگیر کردند و به باغ‌شاه بردند. بنا بر روایت مشهور، مأموران پس از شکنجه، طنابی بر گردنش انداختند و او را خفه کردند؛ سپس پیکرش را همان‌‌جا دفن کردند.

دهخدا، دوست و همکار نزدیک جهانگیرخان در روزنامهٔ صور اسرافیل بود. او پس از کشته‌شدن جهانگیرخان، از ایران گریخت و در سوئیس به انتشار صور اسرافیل ادامه داد.

دهخدا شعر «یاد آر ز شمع مرده یاد آر» را در سوگ جهانگیرخان سرود. صبح فردای شبی که در خواب، دوست کشته‌شده‌اش را دید که به او گفت:
«چرا نگفتی که او جوان افتاد؟»

@ehsanrayat