باشکوهی
مثل لحظه‌ی عروج یه پرنده
مثل اقیـانـوس مه‌گرفته، مرموز و کشنده
باشکوهی
مثل لبخند یه آدم برنده

نگرانم
واسه تنهایی بی‌حدوحسابت
جمله‌های تلخ خط‌کشیده‌ی توی کتابت
برای ساعت خوابت
نگرانم...

یه غم قریبی تو عمق چشاته
هرجا می‌ری سایه‌ی غمت باهاته
هر دفعه یه جوری می‌‌خندی که انگار
یه غم تازه تو خونه چش‌به‌راته

هیشکی دلتنگ تو و رسیدنت نیست
غیر زخمای قدیمیت
کسی عاشق تنت نیست
خس‌خس یه شیشه‌ی شکسته‌ توی نفساته
ولی می‌گی
دلی پشت پیرهنت نیست

ساده بودی اما زندگی یه قلب سخت می‌خواست
عشق
چند تا دسته‌چک با یه خیال تخت می‌خواست
هیچی رایگان نمی‌شد
حتی مرگم یه طناب و
یه حیاط خلوت و
درخت می‌خواست

به خودت اومدی و خودت نبودی...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat