محاوره‌ای از سال ۹۳:

عین بچه‌های مادرمرده‌م
گریه می‌کنم همه‌ش افسرده‌م
آبروی هرچی مَرده برده‌م

کودک درونم‌و ساکت کن!

درد نسخه‌ی من‌و پیچیده
تو رو مثل سم به خوردم می‌ده
دیگه «نقطه» ضعفم‌و فهمیده

«خال ِ تو» سیاهچاله‌ی منه!

پشت شادیام یه اما... مونده
زخم من که بی‌مداوا مونده،
تو رو دیده دهنش وا مونده

خنده‌های نمکیت شیرینن

تو دلم یه غم ِ حاصل‌خیزه
شهر ِ بعد ِ حمله‌ی چنگیزه
دس به هرجاش بزنی می‌ریزه

بغلم کن ولی نزدیک نشو!

غم من مسریه... برگرد عقب
عشق اصلا چیه؟ برگرد عقب
همه چی بازیه... برگرد عقب

من صدای دُهلم دور بمون!

زندگیم یه جرم وحشتناکه
تف به گور پدر دنیا که
من‌و کشته اما دستاش پاکه

آلت ِ قتل تویی! قایم شو

وقتی که دست تو رو در مونده
رو دلم دسته‌ی خنجر مونده
فقط اون نگاه آخر مونده

باز کن پشت دره تنهاییم...

#احسان_رعیت

@ehsanrayat