در مستند «دریدا» (ساخته‌ی ۲۰۰۲)، از او می‌پرسند: «اگر قرار باشد مستندی درباره‌ی فیلسوفان بزرگ ساخته شود، دوست داری در آن چه گفته شود؟» پاسخ می‌دهد: «زندگی جنسی‌شان، و سهم عشق در زندگی‌شان.»
این پاسخ کوتاه و سریع، در حقیقت، نقدی است بنیادین بر تاریخ فلسفه، که بدن، عشق، میل و زیست شخصیِ فیلسوف را از متن اندیشه زدوده است.
همان‌گونه که نوشتن و گفتن، رخدادهایی فلسفی‌اند، عشق، میل و رابطه نیز می‌توانند سرچشمه‌ی اندیشیدن باشند. او با این پرسش، فلسفه را از برج مفاهیم انتزاعی به زمین تجربه‌ی انسانی بازمی‌گرداند و از ما می‌خواهد بیاندیشیم: آیا می‌توان در پی حقیقت بود، بی‌آن‌که میل و تمنا در کار باشد؟
#دریدا
Post #35
481
