در میانه‌ی کنفرانسی با حضور بوردیو، جوانی از حاشیه برمی‌خیزد. بی‌هیچ پیچیدگی در کلام، از نظم پلیسی و دولتی، از نابرابری و فقر سخن می‌گوید. در همان فضا دانشگاه را، و حتی شخص پی‌یر بوردیو را، به پرسش می‌کشد. پاسخ بوردیو به او درخور توجه است. این قطعه‌ای کوتاه از موقعیت آرمانی بیان است: جایی که فرودستان در جایگاهی برابر می‌ایستند و در برابر مهم‌ترین جامعه‌شناس دوران‌شان، از عمق جامعه او را با خبر می‌کنند.
بخشی از مستند «جامعه‌شناسی ورزشی رزمی است.»_پیر کارل (Pierre Carles
Post #7
189