امروز داشتم روی یک مدل TVAR کار میکردم.
اول کار، همه متغیرها رو با کل مشاهدات وارد سیستم کردیم و آزمون غیرخطی بودن رو اجرا کردیم.
نتیجه؟ غیرخطی بودن تأیید نشد.
راستش اولش واقعاً کلافهکننده بود. با خودم گفتم این همه وقت گذاشتیم، حالا دیگه نمیتونیم بریم سراغ برآورد TVAR.
ولی پروژه رو رها نکردم و شروع کردم به بررسی دقیقتر دادهها و ساختار مدل.
همونجا متوجه شدم برای آزمون غیرخطی بودن، همه متغیرها رو یکجا وارد سیستم کرده بودیم. مدل خیلی سنگین شده بود و تعداد پارامترهایی که باید در دو رژیم برآورد میشد، نسبت به حجم داده زیاد بود.
تصمیم گرفتم یک بار مسیر رو عوض کنم.
اول یک سیستم پایه با متغیرهای کمتر ساختم و آزمون غیرخطی بودن رو دوباره اجرا کردم. تعداد bootstrapها رو هم بیشتر کردم تا p-value با دقت بیشتری بررسی بشه.
وقتی دیدم سیستم پایه درست کار میکنه، کانالهای مختلف رو یکییکی به مدل اضافه کردم.
اینجا بود که نتایج واقعاً برام جالب شد.
مدلی که چند ساعت قبل فکر میکردم شاید اصلاً نتونم برآوردش کنم، کمکم داشت شکل خودش رو پیدا میکرد.
این تجربه امروز برای خودم جالب بود، چون یک نتیجه اولیه تقریباً داشت منو قانع میکرد که مسیر تحلیل رو متوقف کنم؛ در حالی که مشکل اصلی جای دیگه ای بود.
گاهی وقتها لازم نیست مدل رو کنار بذاریم
فقط باید یک قدم برگردیم عقب و ببینیم کجای مسیر رو زیادی شلوغ کردهایم.
اگر شما هم در یک پروژه اقتصادسنجی با نتیجهای مواجه شدید که فکر کردید کل مسیر پژوهش رو به هم میریزه، خوشحال میشم تجربهتون رو اینجا بنویسید.
🌐 https://t.me/ecohadico