‍ 〇🍂
🍂
■ترانه‌ی قدیمی

هنوز سال متولد نشده بود
ماه هم تولد نیافته بود
ما از کجا آغاز شدیم؟
از نورِ سبز خورشید در جنگل‌ها؟
از بوسه‌ی سبزِ سبزِ درخت و جلبک؟
اولین حرف‌مان چه بود؟ به‌خاطر داری؟

سپس پیچک‌ها را گرفتیم و پایین آمدیم
فرود آمدیم به چاهِ دنیا
بر گُرده‌ی اسب‌هایی که پرواز می‌کردند
عبور کردیم از روشنی‌ها و تاریکی‌ها
از آب‌ها، خشکی‌ها
عبور کردیم از مرگ و زندگی
گفتیم: «دنیا تمام شد، قعر چاه این‌جاست»
تو آلودگی‌های گیسوان‌ات را پاک کردی
من خون شمشیرم را
تو زلال شدی مثل چشمه‌ی چشمان‌ات
من مثل شیهه‌ی اسب‌ام

در لبه‌ی آزیخ (۱)
دختر ایل بیات!
نخستین حرف‌ام را به تو گفتم

در آفتاب، به سرخی
در جنگل، به سبزی
در دریا به نور آبی عشق چشم دوختیم
نگاه کردیم و نفهمیدیم
دنیا از ما شروع شده
یا ما از دنیا؟

۱- آزیخ: از قدیمی‌ترین غارهای دنیا که در منطقه‌ی «کلبجر» است.


★★★★★

■اسكى ماهنى

هله ايل دوغمامیشدی، آی‌دا دوغمامیشدی
بیز هاردان باشلاندیق؟
مئشه لرده گونشین یاشیل ایشیغیندانمی؟
آغاجلا مامیرین گؤم_گؤى اؤپوشمه‌سیندنمی؟
ایلک سؤزوموز نه اولموشدو ياديندامى؟

سونرا
سارماشيقدان توتوب ائنديک
ائندیک دونیانین قویوسونا
اوچان آتلارین بئلینده
ایشیقلیقدان و قارانلیق‌دان کئچدیک
سولاردان، قورولاردان کئچدیک
اؤلومدن-دیریمدن کئچدیک؛
دئدیک: «دونیا قورتاردی
قویونون دیبی بوردادیر»
سن ساچلارینین بولاشیغینی سیلدین
من قیلینجیمین قانینی
سن گؤزلرینین گؤلو تک دورولدون
من آتیمین کیشنه‌رتیسی تک

آزیخین(۱) دوداقلیغیندا
بایات قیزی
ایلک سؤزومو دئدیم سنه

گونش‌ده، قیرمیزی
مئشه‌ده، یاشیل
دنیزده، سئوگینین ماوی ایشیغینا باخدیق
باخدیق، بیلمه‌دیک
دونیامی بیزدن باشلادی
بیزمی دونیادان؟!

۱- آزیخ: «کلبجر» بؤلگه‌سینده یئرله‌شمیش، دونیانین ان اسکی ماغارالاریندان.

■شاعر: #هادی_قاراچای

■برگردان از ترکی‌آذربایجانی به فارسی: #ثریا_خلیق_خیاوی

#جهان_شعر_و_ترجمه
〇🍂🆔 @jahan_tarjome