ادامه از ☝️☝️☝️
✅️لوئی پاستور در آکادمی علوم فرانسه، در مراسمی که برای تقدیر از مقام علمی‌ِ او برگزار شده بود، "وصیتنامه اخلاقیِ" به شاگردانش در "دوران بحران" را در چند اصل زیر خلاصه کرد:
۱.عشق به علم و حقیقت‌جویی،
[به عنوان یک "سلاح برای نوسازی ملّی" در بحران‌ها]
۲.تلفیق علم با وجدان و اخلاق
[حتی در سخت‌ترین شرایط یک کشور]
۳.توصیه به پشتکار و استقامت
[با تمرکز بر مسائل اساسی‌تر جامعه و تبدیل یک تهدید جدی به فرصتی برای پیشرفت کشور!]
۴.تاکید بر خدمت علم به بشریت و وطن خود،
[«علم وطن ندارد، اما دانشمند وطن دارد!»]
۵.فروتنی در برابر حقیقت،
[اصلاح نظریات در پرتو شواهد جدید علمی]
۶.امیدواری و مثبت‌اندیشی،
[در شرایط تحمل ضربات روانی و شرایط دشوار و بحرانی]
✅️در نگاه پاستور، بحران، آزمایشگاهِ اخلاق یک دانشمند و پژوهشگر است که نهاد علم را به مثابه‌ی عامل افزایش "تاب‌آوری ملی" و "خروج کشور از بحران" به‌کار گیرد.
💢در پایان، با الهام از میراث علمی و اخلاقی ارزشمند پاستور، چند پیشنهاد به همکاران و پژوهشگران جوان ایرانی تقدیم می‌‌شود:
۱. مسئله‌یابی هوشمندانه: پروژه‌هایی را انتخاب کنیم که هم ارزش علمی جهانی دارند و هم پاسخی به نیازی ملّی هستند.
۲. پاسخگویی اجتماعی داشته باشیم؛
[و نتایج پژوهش را هم به سیاست‌گذاران و هم به زبان مردم و نشان دادن پیوندِ آن با زندگیِ روزمره‌ی آن‌ها، توضیح دهیم.]
۳. ایجاد شبکه‌های علمی تاب‌آور:
[همکاری و همدلیِ استادان‌وپژوهشگران و کارشناسان، برای حفظ سرمایه‌ی انسانی]
۴. رعایت استانداردهای علمی و اخلاقی،
[به عنوان پناهگاهی در برابر تلاطم‌های سیاسی-اجتماعی و اقتصادی، پافشاری بر تداوم و گسترش برنامه‌های پژوهشی]
۵. تلاش برای ایفای نقش به عنوان:
الگوی علمی و اخلاقی، تاب‌آوری و امید به آینده
#اردشیر_رستمی
Post #3199
1.06K