تحلیل کوتاهی در باره رکود مسکن

موضوع مسکن از نگاه دارایی، یک دارایی منجمد است. در شرایط کنونی که سهم این دارایی نیز نسبت به قدرت خرید بسیار افزایش داشته، توان دسترسی به این دارایی نیز کاهش و لذا تقاضای مؤثر آن را به صورت جدی کاهش داده است.
از طرف دیگر شدت نااطمینانی عاملی خواهد شد که یکی یا دو تا از دارایی ها نقش گرداب را بازی کنند و همه نقدینگی موجود بازار را جذب کرده و مانند سیاه چاله عمل کند.
در شرایط کنونی دلار و طلا این نقش را گرفته اند.
لذا به نظر با وجود شدت نااطمینانی و نبود تقاضای مؤثر و گرداب شکل گرفته در حوزه دلار، قیمت دلاری مسکن همچنان کاهنده باشد. به صورت تاریخی تا زمانی که قیمت دلاری مسکن تهران به طور متوسط به 800 دلار برسد، همچنان مسکن در رکود خواهد ماند. این موضوع البته وابستگی معنی داری نیز به نرخ بهره منفی دارد. همچنین دوره های رکودی در ایران بین سه تا هفت برابر دوره های رونقی بوده اند و این کوتاه شدن دوره رونق همچنان تداوم دارد.
با این موارد میتوان گفت که اگر چه مسکن همچنان یک پناه گاه مناسب و بلند مدت برای دارایی های نقد بزرگتر با هدف پس انداز بسیار بلند مدت خواهد ماند، ولی نقد شوندگی پائین آن، بزرگ بودن منابع مورد نیاز برای ورود به آن و نیز کاهش شدید سهم وام از قیمت آن، همچنان بخش مسکن را از تقاضای مؤثر فعال دور خواهد گذارد. افزایش قیمت آن اما هر چند مثبت خواهد بود، ولی به صورت معنی داری از نرخ تورم و نرخ رشد ارز کمتر خواهد بود.
http://t.me/drdelangizan