چند کلمه ای از دل تقدیم همکاران و دانشجویان روانشناسی و مشاوره

طی این مرحله بی همرهی خضر مکن 
ظلمات است بترس از خطر گمراهی

پیشکسوتان مشاوره و روان شناسی، تنها نام‌هایی در صفحات تاریخ این دانش نیستند؛ آنها روایت زنده‌ی سال‌هایی هستند که عشق به انسان، چراغ راهشان بود و فهم رنج‌های آدمی، رسالتشان.
پدر و مادرانی بودند که بی منت برای هر فرزند خود (برپاکردن هر رشته در هر دانشگاهی) دویدند، تلاش کردند و از آبرویشان سرمایه گذاشتند. و الان ما در هر گوشه و کناری بی دغدغه مشاوره و روان شناسی در دسترس داریم. همان هایی که خداوند در موردشان می فرماید: 
"و با آنان سخنی کریمانه بگو، و از سر رحمت، بال فروتنی برایشان بگستر... "
هر تجربه‌ای که در گذر سال‌ها اندوختند، چراغی است برای راهی که امروز ما در آن قدم می‌گذاریم.
ما امروز بر شانه‌های نسلی ایستاده‌ایم که تلاش، صبوری و عشق به این حرفه را سرمایه خویش کرده بود. 
اگر امروز از «روان شناسی» و «مشاوره» با احترام و اعتبار سخن می‌گوییم، حاصل تلاش بزرگانی است که سال‌ها بی‌هیاهو ساختند، آموختند و آموختند.
احترام به پیشکسوت، احترام به گذر زمان نیست؛ 
احترام به ریشه‌هایی است که ما را استوار کرده‌اند. 
احترام به چراغی است که آنان روشن کردند تا نسل‌های بعد، راه را گم نکنند.  
باغ پربار روان شناسی و مشاوره نتیجه نهال هایی است که در طی سال ها کاشته اند و الان ما بر سر خوان آن باغ پربار نشسته ایم.
اما:
چه دردناک است وقتی بر مراد ما سخن بگویند فرهیخته و استاد نام می گیرند و اگر نظر و کلامشان بر مدار منافع ما نچرخد ..... اگر همراه ما شوند دوستدار علم و دانش اند و اگر نباشند .....
بزرگش نخوانند اهل خرد
که نام بزرگان به زشتی برد
شاید نقدی بر رفتاری وجود داشته باشد"گل بی عیب خداست" یادمان باشد نقد، اعتراض و ....با حرمت شکنی فاصله دارد. این از تکالیف ما برای یاد دادن به دیگران است و چه بد برخی از ما در آن رفوره شده ایم.
تواضع کند هوشمند گزین  
نهد شاخ پُربار سر بر زمین
یادمان باشد:
"خانه ای که  در آن بزرگش حرمت نبیند کوچکش بزرگ نخواهد شد"
"حرمت نگه دار  
گلم
دلم
این تجربه خون بهای عمر رفته آنهاست."
باشد که ما نیز شایسته‌ی میراثی باشیم که از آنان به یادگار گرفته‌ایم؛ 
و روزی، نسل‌های پس از ما، با همان احترام و مهر، از نام و راه ما یاد کنند.
هر که گیرد پیشه‌ای بی‌اوستا
ریشخندی شد به شهر و روستا
(امروز خوشه چین خرمن معرفت استاد عزیزم دکتر عطاری نازنین بودم. کسی که راجرز را با او زندگی کردم. عکس بالا)

کوچک همه شما
عباس امان الهی
اسناد دانشگاه شهید چمران اهواز

https://t.me/DrAmanelahi