علیه سادگی

۴۷ سال پیش آنهایی که از روی سادگی بر بالای دیوار سفارت قوی ترین کشور دنیا"مرگ برآمریکا"میگفتند،فکرش را نمیکردند بالاخره دیوانه ای پیدا شود و شعارهای ساده و تکراری شان را جدی بگیرد و به سادگی آب خوردن،تمدن چند هزارساله ما را تا لبه عصر حجر ببرد.
جنگ البته فعلا تمام شده ،جنگی که همه طرفها از امریکا و اسراییل و ایران گرفته تا سلطنت طلب و اصلاح طلب و اصولگرا بیش از آنکه در آن پیروز شده باشند،خوشبختانه درآن شکست خورده اند میگویم خوشبختانه چون بهترین حالت در جنگی که حاصل نابخردی همه ست،شکست همه ست،  و این شکست همه از همه ،شرایط را هم پیچیده تر و هم امیدوار کننده تر میکند.
نویسنده کتاب تاریخ نابخردی میگوید آنهایی که به استقبال جنگ میروند مزد خرد را نپرداخته اند درست مثل این جنگ که از روی نابخردی و سادگی شروع شدو حاصلش باخت همه بود.
مخالفان فکر میکردند به سادگی با حمله کوتاه خارجی ،حکومت سقوط می کند که نکرد و ماند.
حکومت فکر میکرد میتواند به سادگی ۴۷ سال مرگ بر آمریکا بگوید ولی هیچوقت با امریکا نجنگد‌ که جنگید
امریکا فکر میکرد به راحتی با چند هزار بمب و موشک میتواند رژیم را عوض کند که نتوانست
مردان جنگی فکر میکردند به سادگی با چند موشک میتوان جلوی رفتن ایران به عصر حجر و نابودی زیرساخت ها را گرفت بدون اینکه حتی یک پدافند به روز بر علیه جنگنده های فوق پیشرفته دشمن فراهم شده باشد که نشد و شد آنچه نباید میشد.
اصلاح طلبها فکر میکردند به سادگی بدون اصلاحات واقعی فقط با چند صندوق رای میتوانند ایران را از جنگ نجات دهند که نتوانستند.
اصولگراها فکر می‌کردند امریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند که غلط های ترسناکی کرد
متحجران مطمئن بودند بدون درنظرگرفتن ذائقه جامعه به زور میتوان روسری سر دختران ایران کنند که نتوانستند.
چرا همه اشتباه کردند؟
چون کار را ساده گرفته بودند!
البته ما به" سادگی "حس خوبی داریم ولی تقریبا تمام پیشرفت هایمان حاصل پیچیده کردن سادگی هایمان است حتی آنهایی که فکرش را نمی‌کنیم.
استیون پینکر در کتاب فرشتگان بهتر ذات ما باور دارد نه تنها پیشرفتهای تکنولوژیک انسان بلکه حتی اخلاق و انسانیت هم باافزایش پیچیدگی ست که رشد میکنند.
او صلح طولانی جهان مدرن را حاصل پیچیده تر شدن آن میداند.
پینکر به تحقیق بسیار جالبی اشاره میکند که توسط تتلاک انجام شده است.
تتلاک سخنرانی رهبران ملی را براساس پیچیدگی و سادگی آنها امتیازدهی کرد.
معیار او برای این امتیازدهی،شمارش کلمات خاصی بود که بر سادگی یا پیچیدگی جملات دلالت داشتند.
مثلا بکار بردن کلماتی مثل مطلقا،همیشه،قطعا،حتما،،بی شک، انکارناپذیر،بی گمان و باید، امتیاز سادگی جمله را بالا میبرد و برعکس کلماتی مثل شاید،ممکنست، معمولا،احتمالا،‌ولی،اما،گاهی،تقریبا، امتیاز پیچیدگی جمله را افزایش میداد او متوجه شد هرچه این سخنرانی ها امتیاز سادگی بیشتری گرفته بودند احتمال جنگ بالاتر و برعکس هرچه پیچیده تر بودند احتمال صلح بیشتر شده بود مثلا در بحران موشکی کوبا که سخنرانی های کِنِدی پیچیده تر و دو پهلو تر بود،کار به جنگ نکشید و برعکس در جنگ کره وجنگ جهانی که سخنرانیها ساده تر و صریحتر  بودند،جنگ شد درست مثل جنگ اخیر ما که یک طرف  تکه کلامش تسلیم قطعی ما بود و طرف دیگر محو کامل آن دیگری از روی زمین!
در واقع پیچیدگی در کلام،احتمالا نه تنها میتواند نشانه ای از هوش و خرد باشد بلکه میتواند احتمال رسیدن به صلح و پیشرفت و اخلاق را افزایش دهد و این همان چیزیست که ایران خسته از جنگ ما به آن احتیاج دارد!به سیاستمداران  باهوشی که از پیچیدگی استقبال کنند.
پس شاید هرچه مذاکرات پیچیده تر و سخت تر باشد امیدوار کننده تر باشد.
گرچه ما استاد درس نگرفتنیم ولی اگر قرار باشد فقط یک درس ازین جنگ لعنتی بگیریم آن اینست که مساله ی پیچیده ایران  هیچ راه حل ساده ای ندارد.
حزب اللهی هایی که سالهابه جمعهای ساده شان عادت کرده اند بعدازین باید به کار سخت تحمل دخترهای بی حجاب عادت کنند.
سلطنت طلبهاهم باید قبول کنند حزب الهی ها رفتنی نیستند و شاهزاده شان چمدان سفرش را نبسته باز کرده است.
سیاستمداران امریکا هم مجبورند سخت ترین کار یعنی عقب کشیدن گران ترین ارتش دنیا بدون کسب پیروزی را برای مردمشان توجیه کنند.
برای حکومت هم دست دادن بادشمن ۴۷ ساله اش آنهم جلوی دوربین سخت ترین کار و البته درست ترین کارست.
امروز جنگ تمام شده و نباید بگذاریم فردا صلح ما رابکشد و این تنها با رفتن به جنگ سادگی ها و انتخاب سخت ترین کارها ممکن میشود!
کارهای سختی مثل قبول شکست، نخواستن ، نتواستن،تحمل مخالف و مدارا با دشمنی که هزار برابرچنگیز وحشتناکست.
البته که ایران با وجود همه این بادها، موشکها و چنگیزها چون کوه محکم برجای خود نشسته و میخواند:
چون کوه نشستم من
با تاب و تب پنهان
صد زلزله برخیزد
آنگاه که برخیزم

و برخواهد خواست

https://t.me/draboutorab