نمره ی بیست کلاس

از آن خانمهاییست که مادر بودنشان از یک فرسنگی داد میزند نمیدانم چطور ولی مدعی ام که میتوانم به محض دیدن خانمها تشخیص دهم طرف مادرست یا نه و اگر مادر و بچه را ببینم مادر از آن وسواسی هاست یا نیست؟ درست مثل مادری که به مطب آمده بود و از دیر فهمی پسر نوجوانش شکایت داشت و میگفت تا ۱۱ شب با او درس میخواند،ولی کلمه ها را جابجا می‌شنود، منفی ها را مثبت می‌نویسد وقتی هم‌که پسر بلند شد تا روی تخت معاینه برود طوری که او نشنود تا کمر روی میز من خم شد و آهسته گفت:
-دکتر خیلی خنگ شده اینطور نبود برادرش رتبه کنکور شدتازه صرع هم داشت ولی این یکی من را بیچاره کرده!
معدلش را میپرسم
-بیست!
-بیست؟ خانم چطور ممکنست کسی با معدل ۲۰ در دبیرستان مشکل یادگیری داشته باشد؟
- دکتر مطمئنم این بیستها الکی ست بارها به مدرسه رفته ام و بابت بیستهایی که به او میدهند با معلمهایش دعوا کرده ام!
چشمانم گرد میشود مگر می‌شود مادری با معلم های مدرسه بابت نمره بیست پسرش دعوا کند؟بیچاره معلم‌های امروزی! باز هم‌ یک‌مادر وسواسی دیگر! تا یازده شب برای درس بچه ای حرص میخورد که معدلش بیستست! یاد دبیرستان خودم می‌افتم و هرچه فکر میکنم بیستم هایم را بیاد نمی آورم.
معاینه نرمالست و وقت تصمیم گیری ست.
-خب واقعا نمیدونم برای بچه ای که معدلش بیست است چطور ممکنست نقص یادگیری مطرح کرد؟
-ولی آقای دکتر باور کنید راست میگویم!
با اینکه عادت ندارم برای بیمارانم نسخه های اضافه بپیجم باخودم میگویم این مادری نیست که با شنیدن جمله ی "چیزی نیست" راحت شود ولی شاید بتوانم با نشان دادن نوار مغز نرمال پسرش او را قانع کنم.
با اینکه از اقدامات اضافه خیلی بدم می آید ولی این را هم به تجربه فهمیده ام که گاهی کارهای تشخیصی حتی وقتی که می‌دانیم لازم نیستند به اندازه یک کیسه قرص روی بیمار اثر میکنند.
گز گزهای بی دلیل دست و پای مریض هایی که فکر می‌کنند ام اس دارند گاهی فقط با گرفتن ام آر آی نرمال جلوی صورتشان خوب میشود.
درد قفسه سینه خیلی از جوان‌هایی که فکر می‌کنند سکته کرده اند فقط با یک نوار قلب و آنزیم قلبی نرمال آرام میشود و البته اینها تا حدی نتیجه مفت بودن خدمات پزشکی در ایران هم هست شاید اگر ام آر آی ده دلاری درایران مثل آنور آب هزار دلارآب میخورد دیگر ما پزشکان نمیتوانستیم از تشخیص برای درمان استفاده کنیم.
به هرحال با نیت درمان وسواس مادری که فکر می‌کرد پسرش با معدل بیست خنگ شده از پسرش نوار مغز گرفتم.
آخر وقت بود و داشتم روی جملاتی که باید برای راضی کردن مادر به اینکه پسرش مشکلی ندارد و مشکل از وسواس شما مادرهاست تمرکز میکردم که منشی خبر داد نوار حاضرست.
چند صفحه اول را رد کردم و ناگهان سر و کله امواج تیپیک تشنجی پیدا شد صرع ابسنس!
گفتید پسر بزرگتان چه صرعی داشت؟
صرع... ابس ...اسمش یادم نیست میگفتند صرع کوچک داره.
خدا را شکر کردم که از بیمار نوار گرفتم  ولی در راه بازگشت به خانه به مدرسه ای فکر کردم که به بچه ای که صرع ابسنس دارد معدل بیست میدهد و به اینکه باید حرف مادرها را همیشه جدی گرفت حتی وسواسی ها را و یاد دوستی دانشگاهی افتادم که به شوخی میگفت ما در دانشگاهمان حتی به عقب مانده  های ذهنی هم لیسانس میدهیم اگر شهریه را سر وقت بدهند و باز به یاد حرف وزیر بهداشت افتادم که اخیرا با حالت اعتراض گفته بود از هر صد نفر دانشجوی پزشکی ۶۰ نفرشان سهمیه ای هستند! با اعتراض! بدون اینکه از خودش بپرسد مگر به جز او کس دیگری قرارست این وضع را درست کند؟
بله در جایی زندگی میکنیم‌که سالهاست  نمره بیست، مدرک دانشگاهی و حتی قبول شدن در پزشکی اصلا به این معنا نیست که درس کسی خوب است یا در فلان رشته تخصص دارد یا بچه ی درسخوان و با پشتکاریست بله سالهاست اینها دیگر هیچ معنایی ندارند و این بی معنایی گویی همه چیز را در کشور ما به تسخیر در آورده است.
خصوصی سازی یعنی خصولتی سازی با رفقای دولتی
سرمایه گذاری یعنی خریدن زمین و ملک توسط بانک‌ها با وامی که خودشان به خودشان میدهند
مذاکره با دشمن یعنی زدن مشت محکم به دهان او
قانون مجازات یعنی اگر موتور سوار با چراغ سوخته درشب،بزرگراه را با سرعت،خلاف جهت بیاید و شما او را نبینید و خودش را به کشتن دهد شما مقصرید بدون اینکه کسی از پلیسها بپرسد چرا هیچکاری به موتورها ندارید؟
دموکراسی یعنی با ۳درصد رای برای ۱۰۰ درصد مردم قانونی وضع کنی که ۹۰ درصد با آن مخالفند و نمره ۲۰ فرزند فقط یعنی او به مدرسه ای میرود که به معلمانش گفته شده برای اینکه امسال را هم با این تورم به آخر برسانیم به همه حتی آنهایی که سر کلاس تشنج میکنند هم کمتراز بیست ندهید!
درفیلم کمال‌الملک،علی حاتمی سکانسی دارد که شاه میگوید:
"همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید،اتابک بدش نیاید ما که صدراعظمی مثل بیسمارک نداریم تا نقاشی‌باشی آنطور داشته باشیم"
و هنوز حکایت ماست
https://t.me/draboutorab