توسعه دهندگان

hermes update

تا جای ممکن درخواستتون رو یکجا بگید:

اگه از همون اول میدونید چی میخواید، به جای اینکه اون رو توی ۵ پیام بفرستین، یک پرامپت کامل و ساختار یافته بنویسید.

وقتی درخواست رو تیکه تیکه میکنید، ایجینت معمولا هر بار تاریخچه قبلی رو هم دوباره پردازش میکنه. یعنی هم توکن بیشتری مصرف میشه هم ممکنه ایجنت دوباره فایل ها و ابزار ها رو ران کنه یا بخواد دوباره سرچ کنه.

(البته اینم بگم که اگه میخواید روی جزئیات یک بخش کار کنید یا بعد از هر تغییر بازخورد بگیرین، همون تقسیم پرامپت بزرگ به تیکه های کوچیک منطقی تره ولی اگه مقصد از اول مشخصه، پرامپت کامل هم سریعتره، هم به صرفه تر)

هدفتون رو دقیق بگید نه لزوما مسیر رسیدن بهش رو:

بعضی وقتا(بسته به نوع درخواستتون) توضیح بیشتر خروجی بهتر نمیده. مثلا به جای اینکه مرحله به مرحله بگید کدوم فایل رو بخونه و کجا رو تغییر بده و چه تستی ران کنه، فقط بگین این باگو برطرف کن، انتظار دارم فلان رفتار رو داشته باشه و مطمئن شو همه تست ها پاس میشن(خیلی وقتا همین کافیه)

اگه محدودیت خاصی ندارید، بذارید ایجنت خودش بهترین مسیر رو پیدا کنه. فلسفه این ایجنت ها اینه که هر چقدر کمتر Micromanage کنید، اگه هدفتون رو دقیق گفته باشین معمولا نتیجه بهتری میگیرید.

خب اگر 𝕏 تون رو میخواید حرفه‌ای پیش ببرید، زیاد سمت محتوای شخصی نرید. ریتوییت، ریپلای، لایک و کلاً فعالیت‌هاتون بهتره مربوط به حوزه‌ای باشه که داخلش فعالیت میکنید تا کم‌کم توی همون کامیونیتی شناخته بشید.

فعالیت مداوم داشته باشید، ولی فعالیت باکیفیت. به نظرم روزی ۲ تا 4 پست خوب کافیه. فقط پست‌ها رو پشت سر هم منتشر نکنید و بین هر پست حداقل ۴ تا ۶ ساعت فاصله بذارید تا هر کدوم فرصت دیده شدن داشته باشن. در کنارش رشته‌توییت بنویسید و زیر پست‌های بقیه هم ریپلای بزنید.

وقتی زیر پست افراد حوزه خودتون ریپلای میزنید، بیشتر جلوی چشم بقیه قرار میگیرید، با آدم‌های جدید آشنا میشید و احتمال دیده شدن محتواتون هم بیشتر میشه.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر توییت، شروع متنه. سعی کنید با یه هوک خوب شروعش کنید و تا جایی که میشه از تجربه واقعی خودتون بگید. مثلاً به جای یه جمله خشک، از یه تجربه واقعی شروع کنید.

اگر محصول، نرم‌افزار یا هر پروژه‌ای منتشر میکنید، حتماً براش عکس بذارید. عکس باعث میشه پست جذاب‌تر بشه و مخاطب سریع‌تر متوجه بشه دقیقاً درباره چی صحبت میکنید.

اگر موضوعتون توی یک توییت جا نمیشه، خودتون رو محدود نکنید؛ رشته‌توییت بزنید و موضوع رو تیکه‌تیکه و کامل توضیح بدید. مقاله‌های 𝕏 هم برای بعضی محتواها گزینه خوبی هستن.

اگر هم موضوعی ترند شد، همون موقع تجربه یا نظرتون رو درباره‌ش بنویسید و واکنش نشون بدید. معمولاً این مدل محتوا شانس دیده شدن بیشتری داره.

از اینکه نظر مخالف بشنوید یا قضاوت بشید نترسید. اگر بخواید همه از شما راضی باشن، احتمالاً هیچ‌وقت حرف یا تجربه واقعی‌تون رو منتشر نمیکنید.

از ریتوییت، لایک، کوت، کامنت و منشن کردن هم غافل نشید. تعامل کردن بخش مهمی از رشد توی 𝕏 هست و باعث میشه بیشتر داخل کامیونیتی دیده بشید.

هرچقدر پستتون جذاب‌تر باشه و مخاطب زمان بیشتری روی اون بمونه، احتمال اینکه مدت بیشتری توی تایم‌لاین نمایش داده بشه و ویوی بیشتری بگیره هم بیشتره.

درباره ظاهر اکانت هم ترجیحاً اسم برند یا اسم خودتون رو بذارید. تجربه شخصی من اینه که اسم‌های عجیب و نامفهوم حس خوبی نمیدن و برای پرسونال برندینگ انتخاب مناسبی نیستن.

یکی از خوبی‌های 𝕏 اینه که فقط ۲۸۰ کاراکتر برای هر توییت دارید. همین باعث میشه مجبور باشید حرف یا محصولتون رو توی چند خط خلاصه و جذاب منتقل کنید. متن پست‌هاتون رو خودتون بنویسید و اگر نمیدونید چطور، پست‌هایی که ویوی خوبی گرفتن رو بررسی کنید تا کم‌کم دستتون بیاد چه مدل نوشتنی بهتر جواب میده.

در نهایت، حداقل از روی تجربه شخصی من، بازه ساعت ۱۱ شب تا ۱ بامداد معمولاً برای گرفتن ویو زمان خوبی بوده.

پروتکل ذهن؛ پادکستی برای مهندسی فکر، یادگیری عمیق و ساختن ذهنی آماده برای دنیای فناوری، شبکه و امنیت.