دیشب کلاس آنلاین داشتم. درباره‌ی اخوان گپ می‌زدیم. شعر «لحظه‌ی دیدار نزدیک است» را خواندیم.

با خودم فکرکردم که شعر خوب چیست؟
مغزم پاسخ تراشید: شعری که به درد بخورد!
شعری که بعد از شنیدنش احساس کنی دیگر بدون آن نمی‌توانی زندگی کنی.

بعد احساس کردم زندگی‌ام قبل از خواندن شعر «لحظه‌ی دیدار…» اخوان با بعد از خواندنش فرق دارد.
دیگر نمی‌توانم بدون شعر «دیوار » مرتضی امیری اسفندقه زندگی کنم. دیگر نمی‌توانم بدون تک‌بیت‌های صائب، غزل‌های حافظ، سروده‌های وحشی و همه‌ی شاعران خوب دیگر زندگی کنم.

شعر خوب همین است. یعنی باید همین باشد.

@dehlavi_lit