دهکده جهانی

♈️ به #ایرانی_بودن خود افتخار کنیم

✳️ گزارشی از حضور #محمد_درویش در گلپایگان

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ امروز «ایران» به نقطه مشترک گرایش های اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است.
تجربه سال های اخیر نشان داد که در بزنگاه های بزرگ، آنچه انسجام جامعه را حفظ کرد، احساس تعلق به ایران و آینده مشترک ایرانیان بود.
🔹ایران قلمروی است که عوامل فرهنگی، پایه های تکوین آن‌ را ساخته اند؛ به گونه ای که می توان گفت بیش از سیاست به فرهنگ متکی بوده است.

✅ چند دهه از کاویدنِ طبیعت ایران توسط محمد درویش می‌گذرد. در این مدت بیشتر از همه کنش گران در حوزه محیط‌زیست، محتوا تولید کرده و آن ها را به صورت کتاب یا مقاله در روزنامه‌ها، نشریه های تخصصی، رادیو، تلویزیون، سینما و شبکه های اجتماعی انتشار داده است.
🔸شهرت مهندس درویش بیشتر به دلیل تبحرش در ارایه موضوع های پیچیده زیست محیطی به زبان ساده، موثر و جذاب و نیز شجاعتش در بیان دردها است؛ به نحوی که مخاطب عام را با خود همراه می‌ سازد و این بزرگ‌ترین سرمایه اوست.

✅ دوشنبه ۳۰ شهریور سال جاری (۱۴۰۵)، دانشکده ملی مهارت گلپایگان، میزبان این چهره دوست داشتنی بود تا طی سخنرانی خود در میان علاقه مندان، موضوع «پایداری ایرانی» را که در کتاب جدیدش جمع بندی نموده، مورد واکاوی دقیق قرار دهد.
🔻چکیده ای از سخنان آقای درویش به شرح زیر می باشد:
«با مراجعه به تاریخ، دستاوردهایی از تجربه های ایرانیان را می بینیم که به مراتب بزرگ تر از زمان خود بوده و در زمره درس های جهانی قلمداد می شوند».
🔹قنات های ایران که شاهکار عزم جدی نیاکان ما برای بقای خود و آیندگان هستند، از جمله آن ها به شمار می روند. قنات قصبه گناباد با طول ۳۳کیلومتر و عمق مادر چاه ۳۰۰ متر که عمری دوهزار و ۵۰۰ ساله دارد و دبی آن ۱۲۰ لیتر بر ثانیه تخمین زده می شود، نمونه ای منحصر به فرد است.
🔸آقای درویش توصیه دکتر مرتضی فرهادی استاد مردم شناسی به آینده پژوهان را خاطرنشان کرد که از گذشته روی برنتابند؛ زیرا عاشق آینده نمی تواند فارغ از گذشته باشد و برای نزدیک شدن خردمندانه به مرز آینده، نخبگان فرهنگ ساز به نمایندگی از ملت ها و فرهنگ ها چاره ای ندارند که پاندول وار و مستمر، از گذشته به حال و از حال به گذشته، رفت و آمد خلاقانه داشته باشند. 

✅ این کُنشگر در ادامه با ذکر خاطره ای از ملاقات با قائم مقام وزارت محیط زیست ژاپن و این که ژاپنی ها تمرکز خود را در زمینه توسعه از مردم سالاری به زیست سالاری تغییر داده اند، بر پای بندی ایرانیان باستان به بیوکراسی اشاره کرد و اظهار داشت از نگاه دموکراسی، اگر بتوانیم برای مردم یک کشور فارغ از زبان، رنگ، دین و ... فرصت‌های برابر ایجاد کنیم، به توسعه یافتگی رسیده‌ایم؛ اما امروز اکولوژیست‌ها می‌گویند شاخص جامعه توسعه یافته، دیگر ایجاد فرصت های برابر برای مردم یک سرزمین نیست. از نگاه آنان کشوری توسعه یافته است که بتواند برای همه زیست‌مندان ( اعم از انسان و حیوان و گیاه) شرایط زندگی مناسب فراهم سازد.

🔸وقتی آن خانم پروفسور ژاپنی مضامین عالی بیوکراسی را در قالب شعر ایرانی شنید، پس از درخواست دوباره برای قرائت آن ها، قابلیت های زبان فارسی را ستود.

✅ درویش در ادامه از اسکندر فیروز بنیانگذار محیط زیست در ایران یاد کرد که در سال ۱۹۷۲ میلادی برای اولین بار و ۱۵ سال قبل از خانم برانت لند، مفهوم «توسعه پایدار» (Sustainable Development) را در کنفرانس جهانی محیط زیست ( استُکهلم سوئد) مطرح ساخت و به کاهش تاب آوری زمین در برابر نیازهای جمعیت جهانی که نسبت به امروز به مراتب کمتر بود، هشدار داد.

✅ مهندس درویش در ادامه سخنان خود از روشی در کرمان به نام «تِیلون دادن» در زمینه حفظ آب نام برد که قدمت سه هزار و دویست ساله دارد.
🔹مفهوم تِیلون دادن این است که وقتی آب باران از ارتفاعات سرازیر می شود، با چوب آن را گل آلود می کردند تا زلال نشود؛ زیرا آب بر اثر زُلال شدن سریع تبخیر می شود.
🔻او در پایان پس از یادآوری این خلاقیت ها، به نقل از دکتر فرهادی گفت: «ما از غرب عقب نمانده ایم، بلکه از خودمان عقب مانده ایم».
🔸با این وصف آیا نباید به ایرانی بودن خود و به ویژه زبان فارسی افتخار کنیم که جامعه ای متکثر را با تنوع فرهنگی بالا در طول تاریخ متحد و منسجم نموده است؟
🔻باشد که با مطالعه تاریخ ایران و جهان به این باور برسیم که:
همیشه خردمند امیدوار
نبیند به جز شادی روزگار

♈️ به #ایرانی_بودن خود افتخار کنیم

✳️ گزارشی از حضور #محمد_درویش در گلپایگان

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

♈️ بازخوانی #طالقانی در روزگار فروبستگی #گفت_و_گو

✳️ به مناسبت سالروز رحلت آیت الله سید محمود طالقانی

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ ۱۹ شهریور ماه مصادف است با سالروز درگذشت آیت الله سیدمحمود طالقانی؛ مردی که در دوران حیاتش کوشید با رواداری، فضایی به وجود آورد تا نیروهای سیاسی با خط مشی های مختلف به جای منازعه با تکیه بر گفت وگو، استدلال های هم را بشنوند.
🔻چکیده ای از سخنان ایراد شده در مراسم سالگرد رحلت او به شرح زیر است:
🔹طالقانی زبان گفت‌وگو را از دل سنگلاخ فروبستگی بیرون کشید؛ سیاست اخلاقی و رویکرد مدنی را در دل سیاست‌های معطوف به قدرت احیا کرد و نشان داد که با تکیه بر فهم تاریخی، می‌توان از دل همین رنج‌های انباشته شده، نفس امید را زنده کرد.
🔻 آیت الله طالقانی رنج مستمر را در برابر امید نامیرا فهمید و آن را دنبال کرد.
🔸او در آخرین نماز جمعه خود گفت:«امیدوارم  همه ما هوشیار شویم، خودخواهی، گروه خواهی، فرصت طلبی و تحمیل عقیده را کنار بگذاریم و با مردم، با دردمندها، با رنج کشیده ها و با محرومان هم صدا شویم».

✅ طالقانی «سمبل مبارزه با ظلم و ظلمت» است. منظور از ظلم، ستم و از ظلمت، تاریکی ناشی از جهل و نادانی است. بسیاری از مبارزان پیش از انقلاب با ظلم مبارزه می کردند؛ اما ویژگی متمایز طالقانی این بود که مبارزه با ظلم را در کنار مبارزه با جهل قرار می داد. 
🔹انتقاد طالقانی از سنت حوزه و فقه در همین چارچوب قابل بررسی است؛ زیرا حوزه های علمیه به اندازه ای که نسبت به «کُفر» حساس بوده اند، نسبت به «ظلم» حساس نبوده اند؛ بنابراین نزد طالقانی، جهل ستیزی و ظلم ستیزی بر کفرستیزی تقدم داشت؛ به گونه ای که اگر جامعه ای با جهل و ظلم مبارزه نکند، کفرستیزی به تنهایی بی فایده خواهد بود. ( حجه الاسلامفاضل میبدی)

✅ منش طالقانی نمونه ای از «سیاست اخلاقی» است. در این سیاست، «دیگریِ متفاوت» دشمن نیست که باید حذف شود، بلکه طرف گفت و گوییِ محترم است. طالقانی سیاست را عرصه قربانی کردن اصول اخلاقی نمی دید، بلکه اخلاق را مهار کننده خشونت و قدرت می دانست.
🔻از این رو مداراگری طالقانی از سر انفعال یا ضعف نبود؛ بلکه از ایمان او به حق انتخاب و آزادی اراده انسان سرچشمه می‌گرفت.
🔹بر همین اساس می توان طالقانی را نوعی «میانجی معرفتی» و «میانجی رفتاری» قلمداد کرد؛ پلی میان جزیره های جداافتاده جامعه ایران: میان حوزه و دانشگاه، سنت و نواندیشی، مذهبی و غیرمذهبی، نسل پیشین و جوانان و ...
🔸حتی در زندان نیز طالقانی با دگراندیشان همنشین بود یعنی مخالفت فکری را دلیلی برای نفی کلی هویت فرد مقابل نمی دانست. (دکتر هادی خانیکی)

✅ شخصیت طالقانی را نمی توان در «داده های گسسته، تک جمله ها و عکس های تقطیع شده» خلاصه کرد. او شخصیتی دارای وجوه به ظاهر متناقض است: «انقلابی اهل مدارا» و «مذهبی اهل پذیرش دیگری».
🔻 برای فهم او باید یک پیوستار روایی از فعالیت هایش در مسجد هدایت، زندان ها، روستاهای طالقان، حضورهای میدانی و مواجهه اش با بحران هایی مانند کردستان و سنندج ساخته شود. (همان)
🔹رفتار عملی طالقانی حتی از نظریه های او مهم تر است. وقتی طالقانی از مردم سخن می گفت، واقعا در میان مردم حضور داشت. طالقانی حق حاکمیت را متعلق به مردم می دانست و آزادی، برابری و نفی تبعیض در اندیشه او جایگاه اساسی داشت.

✅ درک طالقانی از دین داری، آشکارا نقطه مقابل درک طالبانی از دین است؛ چرا که در مقابله با انحصارگرایی قرار داشت.
🔻هوش ارتباطی به طالقانی فرصت می‌داد باب ارتباط و مفاهمه با هیچ جناح و جبهه‌ای را مسدود نکند تا شبکه‌ای مرتبط و هم‌افزا از نیروهای به‌ظاهر متعارض در یک نهر خروشان به هم برسند. عقل مهربان او نیز سایه‌ای از اعتماد و محبت بر سر نیروهای انقلاب می‌افکند. چنان هوش و عقلی طبعاً موهبتی خداداد بود؛ اما طالقانی هم شکر این نعمت را به خوبی به‌جای آورد و به بهترین شکل از این عطایای الهی بهره برد.

✅ جامعه کنونی ایران سرشار از دردهای انباشته و تجربه های مشترک رنج است؛اما زبان ارتباطی آن برای تبدیل کردن این رنج مشترک به «امید و افق مشترک» دچار لکنت شده است. گفت وگو به محاق رفته، مونولوگ جای دیالوگ را گرفته وسوءتفاهم ها به قفل شدگی کلامی تبدیل شده اند.
⬅️ بر همین اساس، پرسش اصلی این است که در دوران «امتناع گفت وگو» و «فرسایش سرمایه اجتماعی»، بازخوانی زندگی و میراث طالقانی چه معنایی دارد؟
🔹آیا این بازخوانی نوعی نوستالژی نسل های گذشته نسبت به شخصیتی محبوب است؟ یا می توان از طالقانی امکانی برای گشودن افق ارتباطی امروز به دست آورد؟
🔻 برای ادامه این راه، بیش از هر کس به پژوهشگران جوان نیازمندیم؛ کسانی که بتوانند باب گفت‌وگوی طالقانی را در شرایط امتناع و فروبستگی ادامه دهند.

          روانش شاد و یادش گرامی باد

                                            

♈️ بازخوانی #طالقانی در روزگار فروبستگی #گفت_و_گو

✳️ به مناسبت سالروز رحلت آیت الله سید محمود طالقانی

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

الموت، با آن وقار سنگی اش، نام خود را به عنوان سی امین سند افتخار ایران بر تارک تمدن جهانی نشاند و قزوین را به مقصد تازه ای برای جویندگان تاریخ و تمدن کهن ایران تبدیل کرد.»

جای خالی روایت های ایرانی در سینما و تلویزیون

به گفته این مدرس علوم ارتباطات اجتماعی، رسانه های تصویری در روایت جذاب و امروزی از گنجینه های ادبی، تاریخی و فرهنگی ایران، کمتر از ظرفیت موجود استفاده کرده اند. او در این باره می گوید:«متاسفانه سینما و تلویزیون در زمینه شاهکارهای ادب فارسی و کوشش و زندگی چهره های بزرگ تاریخی، کم کار بوده اند؛ چون در زمینه ساخت فیلم یا سریال از زندگی فردوسی، مولوی، حافظ، سعدی یا شخصیتی برجسته مانند بیهقی، به اندازه ظرفیت این چهره ها گام برداشته نشده است».
جعفری معتقد است روایت زندگی این شخصیت ها، اگر با زبان هنری و متناسب با ذائقه نسل امروز ساخته شود، می تواند پیوندی عمیق تر میان جوانان و میراث فرهنگی شان ایجاد کند.
او می گوید:«این آثار فقط نباید به معرفی چند شخصیت تاریخی محدود شوند، بلکه باید داستان تلاش، رنج، امید، خلاقیت و اثرگذاری آنها را روایت کنند؛ داستان هایی که نوجوان بتواند با آنها هم ذات پنداری کند».

«ای ایران»؛ روایتی از بازگشت غرور ملی

او به داستان شکل گیری سرود ماندگار «ای ایران» اشاره می کند و می گوید:«وقتی داستان سرایش این سرود را می شنویم، متوجه می شویم که چگونه مشاهده آزار یک سرباز ایرانی از سوی سربازان بیگانه، به انگیزه ای برای خلق اثری ماندگار تبدیل شد. حسین گل گلاب این تجربه و احساس را با روح الله خالقی در میان گذاشت و حاصل آن، سرودی شد که غرور ملی را در میان مردم تقویت کرد».
به گفته جعفری، ساخت فیلم یا سریال از چنین روایت هایی می تواند برای نسل های جدید الهام بخش باشد. او توضیح می دهد:«اگر فرآیند شکل گیری این آثار و پشتوانه انسانی و عاطفی آنها به زبان تصویر روایت شود، می تواند بیش از ده ها توصیه مستقیم، در ایجاد انگیزه وطن دوستی موثر باشد».

🔹برش

لنگری برای روزهای بحران هویت

آشنایی نوجوانان با زیبایی های فرهنگ و سرزمین خود، آن هم بدون داوری، تحمیل و تبلیغ مستقیم، می تواند در سال های بعد به یک پشتوانه عاطفی تبدیل شود. چنین ریشه هایی ممکن است هنگام مواجهه نوجوان با اخبار منفی، تضادهای اجتماعی یا الگوهای پرزرق و برق بیرونی، نقش یک لنگرگاه هویتی را ایفا کنند؛ نه برای انکار واقعیت ها، بلکه برای جلوگیری از گسست کامل او از ریشه های فرهنگی اش.
جعفری با بیان اینکه در این نگاه، وطن دوستی، حاصل تجربه ای پیوسته از دیدن، شناختن و دوست داشتن است، تاکید می کند:«تجربه ای که از طبیعت، تاریخ، فرهنگ، زبان، هنر و روایت های انسانی ایران آغاز می شود در ذهن و احساس نسل جوان ماندگار می ماند».
او می گوید:«اگر می خواهیم از مدل «باید وطن دوست باشی» فاصله بگیریم، باید وطن دوستی را از مسیر زیبایی، تجربه و روایت به فرزندان منتقل کنیم، نه از مسیر اجبار؛ چون نسل جدید نصیحت پذیری نسل های قبل را ندارد و همین باعث می شود هر پیام مستقیم اخلاقی، به جای اثرگذاری، مقاومت ایجاد کند. هویت در این نسل از تجربه ساخته می شود، نه از کتاب و شعار».
این جامعه شناس با تاکید بر اینکه وطن را باید زیست؛ با معماری، طبیعت و داستان های انسانی، می گوید:«وطن دوستی زمانی در ناخودآگاه می نشیند که با لذت و زیبایی گره بخورد؛ از دیدن یک اثر معماری تا لمس طبیعت و شنیدن روایت هایی که انسان را محور قرار می دهد. نوجوان اگر وطن را فقط در قالب تکلیف و امتحان بشناسد، نسبت به آن فاصله می گیرد؛ اما اگر وطن برایش تجربه ای قابل لمس شود، تبدیل به بخشی از هویت او خواهد شد».

🔻اشاره: متن زیر گزارش روزنامه ایران روز سه شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ است که دیدگاه اینجانب را در مورد «نحوه تعامل پدران و مادران با نسل z و آلفا» ( متولدین دهه ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰ به بعد) انعکاس داده است. امیدوارم مورد استفاده خوانندگان محترم قرار گیرد.

ابراهیم جعفری

⬅️ ✍ گزارشگر: مرجان قندی

♈️ جامعه شناسی وطن دوستی در مواجهه با نسل های زد و آلفا

✳️ بذر تعلق در خاک تجربه می روید
 
وطن دوستی برای نسل های جوان، بیش از آنکه با توصیه های مستقیم، شعارهای رسمی و تکالیف آموزشی شکل بگیرد، به تجربه ای زیسته و ملموس نیاز دارد؛ تجربه ای از دیدن زیبایی های طبیعی ایران، لمس تنوع فرهنگ های محلی، شنیدن داستان های انسانی و شناخت میراثی که می تواند هویت ایرانی را از یک مفهوم انتزاعی به بخشی جذاب از شخصیت نسل جوان تبدیل کند.
دکتر ابراهیم جعفری، مدرس علوم ارتباطات اجتماعی و جامعه شناس، معتقد است ایران با برخورداری از تنوع زیستی و فرهنگی کم نظیر، ظرفیت بزرگی برای تقویت حس تعلق و میهن دوستی در میان کودکان و نوجوانان دارد؛ ظرفیتی که هنوز آن گونه که باید در رسانه، سینما و نظام آموزشی به کار گرفته نشده است. در روزهایی که جامعه با تغییرات سریع و اخبار مختلفی دست وپنجه نرم می کند، بسیاری از والدین نگران گم شدن هویت و قطب نمای اخلاقی فرزندانشان هستند. اما نسل زد و آلفا نسبت به هر نوع دستورالعمل و بخشنامه اخلاقی واکنش دفاعی نشان می دهد.
جعفری در گفت وگو با «ایران» می گوید:«ما تاکنون برای تقویت ایران دوستی، بیشتر به چهره های حماسی، علمی و تاریخ ساز اشاره کرده ایم؛ در حالی که می توان دو ثروت بزرگ خدادادی ایران، یعنی تنوع زیستی و فرهنگی کشور را هم مدنظر قرار داد و بر آن ها تمرکز کرد.» او با اشاره به گستردگی اقلیمی ایران توضیح می دهد:«ایران سرزمین چهار فصل است و همین ویژگی می تواند جاذبه ای ویژه برای گردشگری و شناخت بهتر وطن ایجاد کند. تنوع زیستی ایران اگر از کل اروپا بیشتر نباشد، کمتر نیست و این ظرفیت می تواند زمینه ای برای احساس غرور و تعلق نسل جوان به سرزمین خود باشد».

ثروت های کم استفاده؛ از چهار فصل بودن ایران تا چندصدایی فرهنگی در عصر جهانی شدن

کودکان و نوجوانان هر روز با الگوهای متنوع سبک زندگی، فرهنگ و هویت در فضای رسانه ای مواجه اند. در این میان، مساله اصلی آن است که هویت ایرانی نه به عنوان یک اجبار یا محدودیت بلکه به عنوان بخشی منحصربه فرد، ریشه دار و جذاب از شخصیت فرد معرفی شود. این جامعه شناس می گوید:«تنوع فرهنگی ایران به اندازه تنوع زیستی آن منحصربه فرد و جذاب است. اگر باور داشته باشیم موتور محرکه جوامع در آینده، عوامل فرهنگی هستند، آن وقت می توان به نوروز، شب یلدا، جشن مهرگان و دیگر آیین های ایرانی بالید و افتخار کرد که خاستگاه آن ها ایران است».
جعفری با بیان این که خرده فرهنگ های فراوان ایرانی، کشور را به جامعه ای چندصدایی تبدیل کرده اند، می گوید: «زبان ها، لباس ها، غذاها، موسیقی ها، آیین ها و آداب و رسوم محلی، مجموعه ای رنگارنگ از هویت ایرانی ساخته اند که می توانند دستمایه ای موثر برای تقویت حس میهن دوستی، بویژه در نسل جوان باشند».
او می گوید:«فرهنگ های محلی، زبان های محلی، لباس های محلی، غذاهای متنوع و آداب و رسوم گوناگون در مناطق مختلف ایران، ویژگی هایی هستند که باید بیشتر دیده و روایت شوند. کودک و نوجوان اگر این تنوع را از نزدیک تجربه کند، ایران را نه یک مفهوم دور و انتزاعی که به عنوان خانه ای بزرگ و متکثر می بیند».
🔻مشاهده ایران فرهنگی در نسل های جدید، بیش از آن که با آموزش مستقیم شکل بگیرد، از مسیر مشاهده، تجربه و ارتباط عاطفی ساخته می شود. خانواده ها در این میان می توانند به جای آن که صرفا نقش مربی اخلاق را بر عهده بگیرند، همراه و همسفر کودکان در شناخت فرهنگ و سرزمینشان باشند.
این جامعه شناس می گوید:«سفر به شهرها و روستاهای مختلف، آشنایی با غذاها و موسیقی محلی، دیدن بناهای تاریخی، شنیدن روایت آدم های بومی و مشارکت در آیین های فرهنگی، می تواند فرصت کشف را برای کودک فراهم کند؛ کشفی که در آن، به جای پذیرفتن یک عقیده آماده، ارزش های نهفته در فرهنگ خود را لمس و انتخاب می کند.»
جعفری با اشاره به جایگاه میراث فرهنگی ایران می گوید:«نمونه های میراث ملموس و ناملموس ایرانی که در فهرست های جهانی هم ثبت شده اند، می توانند جایگاه ایران را در صحنه جهانی به نسل جدید نشان دهند. آیین هایی مانند نوروز یا آثار تاریخی و فرهنگی ایران که در سطح جهانی شناخته شده اند، ظرفیت بالایی برای شعله ور کردن عشق به ایران در ذهن کودکان و نوجوانان دارند».
او به ثبت جهانی الموت اشاره می کند و می گوید:«الموت صرفا یک نام در فهرست بین المللی نیست؛ الموت بهانه ای است تا جهان، شکوه نبوغ ایرانی را در صیانت از مظاهر تمدنی خود بازشناسد».

سخنرانی اینجانب در جمع خیران آموزشی و خبرنگاران گلپایگان، سوم شهریورماه ۱۴۰۵

♈️ نگاهی کوتاه به #دانش و #شکوفه؛ اولین و دومین نشریه زنان در ایران

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ در جریان انقلاب مشروطه، زنان ایران دوشادوش مردان پا به عرصه اجتماعی و سیاسی نهادند و در وقایع متعدد مانند تظاهرات و تشکل‌های آزادی‌خواهی شرکت نموده و به ستیز با استبداد محمدعلی‌شاه برخاستند تا این که شاه از سلطنت خلع و مشروطیت به وقوع پیوست. از آن پس به مشارکت در امور اجتماعی، سیاسی و فرهنگی پرداختند که توسعه روزنامه‌نگاری از جمله آن هاست.

 ✅ اولین نشریه زنان ایران در سال ۱۹۰۷ میلادی توسط یک بانوی پزشک در حالی انتشار یافت که در منطقه خاورمیانه و جهان اسلام نمونه آن را نمی‌توان یافت؛ دوره‌ای که زنان ایران در شمار متجددترین زنان دنیا درآمدند.
🔹امتیاز نشریه دانش در ۸ شهریور ۱۲۸۹ هجری شمسی به‌ نام خانم دکتر سمیه کحال صادر شد و مفاد آن به‌ ترتیب شامل نسوان و دوشیزگان، علم خانه‌داری، بچه‌داری و مسئله بهداشت و سلامت زنان و اطفال بود.

✅ هفته نامه دانش که در هشت صفحه منتشر می‌شد، علاوه بر تهران و سایر شهرهای ایران، در ممالک دیگر نیز انتشار می یافت. گواه آن سرصفحه مجله است که قیمت اشتراک سالانه در بلاد خارجه را ۷ فرانک اعلام کرده است.
🔹دکتر کحال در پیشگفتار اولین شماره، منظور از چاپ و انتشار مجله را «تحصیل اخلاق حسنه خانم‌های محترمه» بیان می‌کند. از این رو دانش که اطلاعات پزشکی را در اختیار خوانندگان خود قرار می‌داد، آنان را هر چه بیشتر مجذوب می‌ ساخت.
🔸نخستین بانوی روزنامه‌نگار ایرانی به دلیل انجام فعالیت‌های اجتماعی نزد میسیونرهای آمریکایی که در ایران به امور خیریه می‌پرداختند، پزشکی آموخت و از سوی آنان اجازه یافت به مداوای چشم بیماران بپردازد؛ به گونه ای که می توان او را اولین چشم پزشک زن ایران قلمداد کرد.
🔹از آنجا که با مباحث پزشکی آشنایی داشت، مقالاتی در زمینه های حفظ الصحه هنگام شیوع وبا و سرما خوردن اطفال منتشر کرد. از نمونه‌های جالب توجه تاکید او بر حفاظت از دندان کودکان است: «چیزی که در خصوص اطفال بسیار اهمیت دارد، این است که باید کمال مواظبت را در حفظ دندان‌های آنان بنمایند. گمان نکنید که با کِرم خوردگی دندان، فقط درد دندان عارض می‌شود، بلکه اسباب خرابی مزاج او نیز می‌شود. دندان که فاسد شد، سردرد و سقوط اشتها و بی‌خوابی و نداشتن میل به کار و شغل شده و تمام حالات ما فاسد خواهد شد».

✅ دکتر کحال با چاپ مطالبی مانند: «خطاب به دوشیزگان» و «کلمات حکمت آمیز» به آموزش و پرورش آنان همت گمارده و سوادآموزی و تحصیل علم را امری واجب برای زنان برمی‌شمرد.
🔹در یکی از مقالات مجله آمده است: «خانم نجیبه محترمه اگر سواد ندارد، باید فوراً در پی تحصیل سواد برآید و درس بخواند؛ زیرا زن بی‌سواد صاحب عقل و تمیز نخواهد شد و اگر سواد دارد، باید بیشتر اوقات خویش را مصروف روزنامه خواندن نماید؛ زیرا کسی که روزنامه می‌خواند، همه چیز می‌داند».
🔸در پایان سرمقاله شماره نخست این نشریه تأکید شده است: «خانم‌هایی که سواد خواندن ندارند، بر آقایان محترم فرض است که این جریده را برای آنان هر هفته بخوانند تا از این فیض محروم نمانند، بلکه همین معنی سبب شود که تحصیل سواد نیز بفرمایند».
🔻نشریه «دانش» با وجود آن که نخستین تجربه زنان در عرصه روزنامه‌نگاری به‌ شمار می‌رفت، در تحقق اهداف آموزشی و اجتماعی خود تا حد زیادی موفق عمل کرد و در شناساندن زنان به جامعه گام‌های مؤثری برداشت.

✅ اگرچه دانش نخستین نشریه زنان بود؛ اما نشریه «شکوفه» با سردبیری مریم عمید را می‌توان نخستین روزنامه مصور زنان، از لحاظ کیفیت و حجم معرفی کرد.
🔻جریده ای که صفحه آخر آن به کاریکاتورهای طنز اختصاص داشت، با این بیت آغاز می‌شد:
باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد.
تصاویر طنز شکوفه باعث شد تا این نشریه بین زنان طرفدار پیدا کند؛ تصاویری همچون دعوای عروس و مادر شوهر، رسم چهارشنبه‌سوری، گفتگوی زنان با یکدیگر و...
🔹این نشریه علاوه بر موضوع های روزمره زندگی زنان، برای اولین بار به مسائل سیاسی نیز پرداخت. مریم عمید در شکوفه، مقالاتی درباره آموزش مردان و این که چگونه باید با زنان رفتار کنند چاپ می‌کرد و به مردان تأکید می‌کرد این نشریه را برای زنانی که سواد ندارند، بخوانند.

✅ از فحوای نشریه شکوفه آشکار است که خانم عمید به شکلی دلسوزانه به نقد مشکلات اجتماعی پرداخته و به جای لحن خشک و بی روح و پند آموزی‌ های متکبرانه، به همدلی با بانوان مخاطب خود نشسته و به نصیحت عالمانه ایشان همت گماشته است.
🔹با این وصف به نظر می‌آید که حساسیت ها و دید نقادانه وی، دقیق تر از اغلب مردان هم‌طراز عصر خود بوده است.
🔸در عشق و علاقه مریم عمید به روزنامه نگاری، همین بس که او یک بار تمام جا استکان های نقره خود را فروخت تا بتواند مخارج چاپ نشریه شکوفه را بپردازد.

🔻یادشان گرامی باد

♈️ نگاهی کوتاه به #دانش و #شکوفه؛ اولین و دومین نشریه زنان در ایران

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

بخش دوم

خانم به او گفت: «ما پسری داشتیم که یک سال در هاروارد درس خواند. وی اینجا راضی بود. اما حدود یک سال پیش فوت کرد. شوهرم و من دوست داریم بنایی به یادبود او در دانشگاه بنا کنیم».
رییس با غیظ گفت:«خانم محترم ما نمی توانیم برای هر کسی که به هاروارد می آید و می میرد، بنایی بر پا کنیم. اگر این کار را بکنیم، اینجا مثل قبرستان می شود».
خانم به سرعت توضیح داد: «آه... نه.... نمی خواهیم مجسمه بسازیم. فکر کردیم بهتر باشد ساختمانی به هاروارد بدهیم».
رییس لباس کتان راه راه و کت و شلوار دست دوز و کهنه آن دو را برانداز کرد و گفت: «یک ساختمان! می دانید هزینه ی یک ساختمان چقدر است؟ ارزش ساختمان های موجود در هاروارد هفت و نیم میلیون دلار است.»
خانم یک لحظه سکوت کرد. رییس خشنود بود. شاید حالا می توانست از شرشان خلاص شود. زن رو به شوهرش کرد و آرام گفت: «آیا هزینه راه اندازی دانشگاه همین قدر است؟ پس چرا خودمان دانشگاه راه نیندازیم؟»
شوهرش سر تکان داد. رییس سردرگم بود. آقا و خانمِ " لیلاند استنفورد" بلند شدند و راهی کالیفرنیا شدند، در آن جا دانشگاهی ساختند که تا ابد نام آن ها را برخود دارد:
 دانشگاه استنفورد از بزرگترین دانشگاههای جهان، یادبود پسری است که هاروارد به او اهمیت نداد.

✅ خوشبختانه در کشور ما رد پای خیران در احداث شهرک دانشگاهی از ۸۰۰ سال پیش تا کنون در حومه شهر تبریز آشکار است.
🔻خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی وزیر دانشمند سلطان محمد خدابنده، پزشک و تاریخ دان جهان اسلام، با ثروت و درآمد شخصی خود در این شهرک دانشگاهی، چهار رشته راه اندازی کرد که به «رَبع رشیدی» معروف شد و علاوه بر امکان تحصیل ۶۰۰۰ دانشجو یا بیشتر، امکان اسکان آنان و استادان را نیز فراهم نمود.
✳️ از این رو رَبع رشیدی را می توان اولین مجتمع دانشگاهی جهان قلمداد کرد.

✅ در راستای تنوع بخشی و ابتکار عمل در رابطه با سنت زیبای وقف، ذکر دو نمونه از زادگاه ما گلپایگان خالی از لطف نیست.
🔹سال ۱۴۰۴ خورشیدی خیر بزرگوار حاجیه خانم مریم سمیعی نژاد ۳۰۰ متر زمین با ارزش سه میلیارد تومان را وقف آموزش و ترویج شیوه های مبارزه با بیماری های مشترک انسان و دام کرد که برای بنده شگفتی آور بود.
🔸اینجانب که تا آن مقطع با چنین انتخابی برای وقف مواجه نشده بودم، با خانم سمیعی نژاد تماس گرفتم و فلسفه این اقدام را جویا شدم. ایشان گفتند: «با توجه به این که بیش از ۲۵ سال در روستاها معلم بودم، از نزدیک با افراد روستایی که گرفتار این بیماری ها شده بودند، آشنا گردیده و لزوم «پیشگیری قبل از درمان» را با تمام وجود احساس نمودم. به همین خاطر زمین را به اداره دامپزشکی شهرستان واگذار کردم تا به نحو مقتضی در جهت آموزش و ترویج مبارزه با بیماری های مشترک انسان و دام هزینه کند.
🔻از او تقدیر کردم و نگاه بلند و راهبردی او را ستایش نمودم.
🔸حدود ۱۰ سال قبل نیز یکی از همشهریان ما که اهل روستای سرآور می باشد، با توجه به خشکسالی و کمبود آب و علوفه، چند تُن علوفه را نذر آهوان دشت موته کرد که اقدامی نوآورانه و منحصر به فرد از سوی این خیر بزرگوار در راستای حفظ تنوع زیستی بود.

✅ اهمیت کار خیران به حدی است که پنجم سپتامبر هر سال میلادی (۱۴ شهریور) را به مناسبت سالروز درگذشت مادر ترزا، روز جهانی خیریه نام نهاده اند.
🔻مادر ترزا چهره نیکوکار هندی بود که در سال ۱۹۷۹ به خاطر فعالیت های بی شمار در زمینه فقرزدایی و کار خیر، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد و از محبوبیت ویژه ای در میان جهانیان برخوردار است.

✅ در جمع بندی نهایی به خیران پیشنهاد کردم از خیر مدرسه ساز به خیر توسعه ساز تبدیل شوند.
🔻با این رویکرد خیران برای توانمند شدن نسل فردا، سرمایه گذاری نموده و از تأمین کننده ساختمان به شریک آموزش و پرورش تبدیل می گردند.
🔸از آنجا که جمعی از خبرنگاران نیز در این نشست حضور داشتند، بر لزوم آگاه سازی و اقناع مردم از طریق انتشار اخبار با معیارهای توسعه تأکید نمودم و خاطرنشان ساختم که فعالیت خیران را به روایت های ماندنی و اثرگذار تبدیل نمایند.

✅ در پایان با درخواست از حاضران برای سلامتی عاجل خیر ارجمند و استاد گرانقدر، جناب آقای حاج مهدی صحت که بانی ساخت و ساز تعداد قابل توجهی از مراکز آموزشی و بهداشتی در گلپایگان بودند و اکنون در بستر بیماری هستند، طلب دعا نموده و با دو بیت از اشعار حضرت حافظ مطالب خود را به پایان رساندم.

راهی‌ست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست
آن‌جا جُز آن‌ که جان بِسِپارَنْد، چارِه نیست
هر گَه که دِل به عِشْق دِهی، خوش دَمی بُوَد
در کارِ خِیْر، حاجَتِ هیچ اِسْتِخاره نیست

♈️ از #خیر_مدرسه_ساز تا #خیر_توسعه_ساز

✳️ گزارشی از مواردی که در نشست هم اندیشی با #خیران_آموزشی مطرح نمودم

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan
بخش اول

✅ اول و سوم شهریورماه ۱۴۰۵ در دو نشست هم اندیشی خیران زادگاه مان از سوی موسسه خیریه حضرت فاطمه زهرا (س) و اداره آموزش و پرورش شرکت نموده و با یادآوری تجربه سایر کشورها مطالبی را به شرح زیر تقدیم نمودم؛ با این توضیح که در گردهمایی دوم علاوه بر کادر آموزشی شهرستان و خیران آموزشی، جمعی از خبرنگاران نیز حضور داشتند.

✅ یکی از مهم ترین عوامل توسعه کشورها در زمینه های مختلف، کنش‌گری خیرانی است که با مساعدت مالی خود به یاری دولت ها می شتابند.
🔹در زمان های گذشته اغلب نیکوکاران سرمایه خود را وقف حسینیه ها و مساجد می نمودند که با مرور زمان به احداث مراکز آموزشی و درمانی نیز روی آوردند.
🔻خوشبختانه امروز در میان خیران، اُفق های جدیدی گشوده شده است که به نمونه های آن خواهم پرداخت.

✅ آلوین تافلر اندیشمند آمریکایی که با کتاب های «شوک آینده»، «موج سوم» و «جابجایی در قدرت»، اذهان دانش پژوهان را به سوی آینده معطوف کرد، خاطرنشان ساخت که اگر در عصر کشاورزی (موج اول) و در عصر صنعت (موج دوم) قدرت در توان بدنی و ماشین متجلی بود، عصر الکترونیک (موج سوم) بر مغزهای خلاق و دانا استوار است؛ همان گونه که مولوی و فردوسی دو تن از شاعران بلند آوازه ایرانی، قرن ها قبل بر آن تاکید نموده بودند.

ای برادر تو همه اندیشه ای
مابقی را استخوان و ریشه ای
گر بود اندیشه ات گل، گلشنی
ورنه خاری، تو هیمه گلخنی
جان نباشد در خبر جز آزمون
هر که را افزون خبر، جانش فزون
«مولوی»
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر بُرنا بود
«فردوسی»
🔹علاوه بر آلوین تافلر، اندیشمندان دیگری نیز با نامگذاری های متفاوت، هزاره سوم (سال های ۲۰۰۰ میلادی به بعد) را با عناوین جامعه اطلاعاتی، جامعه پساصنعتی، جامعه شبکه ای، جامعه معرفتی و جامعه نظارتی از قرن بیستم متمایز کرده اند.

✅ در این میان «جامعه معرفتی» (مطرح شده از سوی یونسکو) که بر دانایی محوری استوار است، بیشتر و بهتر از سایر نامگذاری ها قادر به توصیف وضعیت کنونی جوامع است.
🔻«جامعه معرفتی» اندیشه محور است و به صورت مُشاع در جهان قرار دارد؛ به گونه ای که قادر است ظرفیت های بسیاری را برای تولید دانش و بهره گیری از آن در جهت توسعه پایدار ایجاد نماید.
🔹در چنین وضعیتی که با اقتصاد دانش بنیان، صنعت دانش بنیان، کشاورزی دانش بنیان و خدمات دانش بنیان مواجهیم، انسان های بامهارت، فکور و فرهیخته موتور محرکه توسعه به شمار می روند و بدیهی است که «آموزش و پرورش» جایگاه بالایی را در این روند به خود اختصاص می دهد؛ زیرا در بستر آموزش و پرورش، انسان ها به خود شکوفایی می رسند.

✅ با این وصف اگرچه از سده های گذشته تا کنون، خیران جامعه جهانی در جهت احداث و تجهیز مراکز آموزشی گام برداشته اند؛ اما در وضعیت کنونی رسالت بیشتری بر دوش دارند؛ به گونه ای که می توان آنان را یکی از مهم ترین ارکان توسعه علمی به شمار آورد.
🔸۴۰۰ سال قبل با همت جمعی از خیران و با سردمداری یک روحانی مسیحی به نام «جان هاروارد»، کالجی برای تعلیمات آیین مسیحیت در آمریکا تشکیل شد که به پاس کمک های موثر آن روحانی نام «هاروارد» را بر آن نهادند. با گسترش آن کالج اولیه در طول چهار قرن، امروز دانشگاه هاروارد در جهان یکی از مهم ترین نمادهای اعتبار علمی آمریکاست.
🔹تا کنون ۱۲۱ نفر از فارغ التحصیلان هاروارد برنده جایزه علمی نوبل و ۱۸ نفر برنده جایزه فیلدز شده اند که زنده یاد پروفسور مریم میرزاخانی در زمره آنان است.
🔻جالب توجه این که در حال حاضر نیز ۴۸ درصد بودجه این دانشگاه توسط خیران تأمین می گردد.

⬅️ ماجرای تاسیس دانشگاه استنفورد

✅ خانمی با لباس کتان راه راه و شوهرش با کت و شلوار دست دوز و کهنه در شهر بوستن از قطار پایین آمدند و بدون هیچ قرار قبلی راهی دفتر رییس دانشگاه هاروارد شدند.
منشی فوراً متوجه شد این زوج روستایی هیچ کاری در هاروارد ندارند و احتمالاً اشتباهی وارد دانشگاه شده اند. مرد به آرامی گفت: «مایل هستیم رییس را ببینیم.»
 منشی با بی حوصلگی گفت: «ایشان امروز گرفتارند.»
 خانم جواب داد: « ما منتظر خواهیم شد.»
منشی ساعتها آنها را نادیده گرفت و به این امید بود که بالاخره دلسرد شوند و پی کارشان بروند. اما این طور نشد. منشی که دید زوج روستایی پی کارشان نمی روند سرانجام تصمیم گرفت برای ملاقات با رییس از او اجازه بگیرد و رییس نیز به ناچار پذیرفت. رییس با اوقات تلخی آهی کشید و از دل رضایت نداشت که با آنها ملاقات کند. به علاوه از اینکه اشخاصی با لباس کتان و راه راه وکت و شلواری دست دوز و کهنه وارد دفترش شده، خوشش نمی آمد.

♈️ از خیر #مدرسه_ساز تا خیر #توسعه_ساز

✳️ گزارشی از مواردی که در نشست هم اندیشی با #خیران_آموزشی مطرح نمودم

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

♈️ #پزشکان و #مدرنیته_ایرانی

✳️ به مناسبت اول شهریور؛ سالروز تولد #حکیم_ابوعلی_سینا و #روز_پزشک

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ نقش کنشگران اجتماعی نظیر مهندسان،  پزشکان، صنعتگران، تاجران و به ویژه دانشمندان در علوم پایه یعنی فیزیک، ریاضی، شیمی و زیست شناسی در تحولات اجتماعی و فرهنگی و ورود اندیشه های نو و نهادینه شدن آن ها در متن زندگی روزمره، اگر از نقش روشنفکران و نظریه پردازان علوم انسانی بیشتر نباشد، قطعا کمتر نیست.

✅ از سوی دیگر جهان جدید تغییرات زیادی در نگرش ها و افکار آدمیان ایجاد کرده است.
🔻یکی از مهم ترین تحولات، تغییر نگرش به بدن و سلامت انسان است. در این نگاه جامعه ای حق پیشرفت و ترقی دارد که دارای شهروندان سالم و قوی باشد؛ شهروندان سالمی که تمام توان خود را برای  توسعه کشور به کار گیرند.

✅ زمانی که پزشکی مدرن در ایران پا به عرصه گذاشت و مورد پذیرش جامعه قرار گرفت، الگویی از نظام دانش و رژیم معرفت (به تعبیر میشل فوکو) بر جای گذارد که تمام وجوه زندگی را در نوردید.
 🔹میشل فوکوفیلسوف فرانسوی در زمره اولین افرادی است که به رابطه قدرت و پزشکی توجه کرده است. وی در کتاب «تولد پزشکی بالینی» که در سال ۱۹۶۳ انتشار یافت، می گوید: «دانش پزشکی در قرن هجدهم، تحولی اساسی را تجربه کرد. برای اولین بار این دانش چارچوبی علمی و سازماندهی شده را به خود دید که قبل از آن فقط به ریاضیات تعلق داشت. بدن به پدیده ای قابل شناسایی تبدیل شد و بیماری ها با قواعدی جدید دسته بندی شدند».

✅ در روند نوسازی ایران که پروژه های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با محدودیت ها و شکست هایی مواجه بوده اند، عرصه پزشکی یکی از خلاقانه ترین و پویاترین عرصه هایی بوده که تاریخ ایران تجربه کرده است.
🔸شاید کمتر کسی به تاثیر پزشکی و پزشکان درنوسازی ( Modenization ) و تغییر نگاه عاملان انسانی در یک جامعه توجه کرده باشد.
🔻پزشکی که در نظر بسیاری از مردم صرفاً امری در خدمت سلامت و نجات جان انسان ها از امراض و بیماری هاست، چگونه می تواند دارای تاثیرات سیاسی و اجتماعی نیز باشد؟

✅ با گسترش پزشکی مدرن، فرد ایرانی در جایگاهی قرار گرفت که نه تنها تلقی او از بدن، بلکه از جهان و نظام حکمرانی نیز تغییر کرد.
🔸پزشکان ایرانی سعی داشتند با بهره گیری از دستاوردهای نوین علمی، حرفه خودشان را در جامعه گسترش دهند که این اقدام رمز موفقیت پذیرش پزشکی مدرن در ایران بوده است.
🔻نوسازی پزشکی ایرانی فرآیندی چند لایه است که هم از نفوذ غرب و آشنایی با فناوری و مفاهیم مدرن و هم تکامل در حرفه پزشکی بومی تاثیر پذیرفت.

✅ در تاریخ‌نگاری مدرنیته ایرانی، مشهور است که مردم ما با شنیدن صدای توپ‌های روسیه از خواب گران بیدار شدند؛ اما به نظر می رسد مهم تر از توپ‌های روس، بیماری‌های همه‌گیر در ایران بود که حاکمان را از خواب گران بیدار کرد و آنان را به این نتیجه رساند که برای داشتن جامعه سالم، باید فکری به حال کاهش مرگ و میرهای ناشی از گسترش بیماری‌های همه‌گیر در کشور کرد. این بیماری‌ها به قدری دهشتناک و کشنده بود که حتی تصور آن برای انسان امروزی دشوار است.

✅ در کنار این وضعیت، جهل و خرافات در ایران دامن گستر شده بود و در برابر دانش پزشکی و فراگیر شدن بهداشت عمومی سرسختانه مقابله می کرد؛ به گونه ای که طی مدت طولانی موجب سرازیر شدن اشک از دیدگان قهرمان مبارزه با استبداد و استعمار میرزا تقی خان امیرکبیر گردید.
🔸ایجاد دارالفنون و اهمیت یافتن دو رشته پزشکی مدرن و جراحی، تاسیس نخستین بیمارستان مدرن در این دوره، تاسیس انستیتو پاستور، افزایش تعداد حمام ها و ... از جمله اقداماتی بود که زمینه های ایجاد تحرک در دولت و عوامل گذارٍ این نهاد از وضعیت پیشا مدرن به مدرن را فراهم آورد.

✅ از سوی دیگر به دلیل افزایش مسیرهای تجاری و مسافرت، بیماری‌هایی همه‌گیر مثل طاعون و وبا در قرن سیزدهم خورشیدی از طریق مسیرهای تجارتی و زیارتی به ایران حمله‌ور شد. دولتمردان قاجار در این دوران راهی نداشتند جز این که به پزشکی مدرن روی بیاورند و با استمداد از آن راهی برای مهار و ریشه کن کردن این بیماری‌ها پیدا کنند. به همین جهت می‌توان گفت این امراض موجب گسترش نظارت دولت بر بدن های مردم ایران شد. هر چند نمی‌توان انکار کرد که حکام قاجار از این فضا بیشتر برای سلامت و بهبود خود استفاده کردند؛ اما به هر حال این تاثیر مهم بر جامعه ایران را نیز نمی‌توان انکار کرد. همین‌که به فکر راهکارهای نوین برای مهار این بحران افتادند، نشان از یک نقطه عطف تاریخی بود.

✅ با عرض تبریک به پزشکان، دندانپزشکان، پیراپزشکان، داروسازان، پرستاران جای بسی خرسندی است که فرآیند پیشرفت پزشکی ما اکنون به مرحله ای رسیده که مراکز درمانی ایران علاوه بر هم میهنان، پذیرای بیماران از کشورهای دیگر؛ به ویژه حوزه های خلیج فارس و قفقاز نیز می باشد.

♈️ #پزشکان و #مدرنیته_ایرانی

✳️ به مناسبت اول شهریور؛ سالروز تولد #حکیم_ابوعلی_سینا و #روز_پزشک

✍ ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

♈️ #ایرج_خواجه_امیری؛ حنجره ای که عشق را در تار و پود #موسیقی جاری کرد، به سوی معبود شتافت

✍ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ استاد حسین خواجه‌امیری، معروف به «ایرج»، خواننده صاحب‌نام و پیشکسوت موسیقی اصیل ایرانی که با صدای پهلوانی و ماندگار خود بیش از هفت دهه در عرصه هنر درخشان ظاهر شده بود، دار فانی را وداع گفت.

✅ ایرج به‌دلیل قدرت، حجم و وسعت کم‌نظیر صدایش به «پهلوان آواز ایران» شهرت داشت. صدای متمایز او در موسیقی دستگاهی، برنامه‌های رادیویی و ترانه‌های سینمایی شنیده شد و برای چند نسل از مخاطبان خاطره ساخت.

✅ خواجه‌امیری را می‌توان یکی از برجسته‌ترین صداهای تاریخ آواز ایران دانست؛ خواننده‌ای با حنجره‌ای پرقدرت، صدایی پرحجم، شفاف و توانایی خیره‌کننده در اوج‌خوانی.
🔹تسلط او بر ردیف آوازی، تحریر و بیان دقیق شعر در کنار توانایی صوتی، جایگاهش را در میان خوانندگان صاحب‌نام موسیقی ایرانی تثبیت کرد.

✅ خواننده‌ای که صدای پرطنین اش برای چند نسل با برنامه «گل‌ها»، موسیقی فیلم و آواز ایرانی گره خورده است، در طول فعالیت اش با شماری از برجسته‌ترین نوازندگان موسیقی ایرانی، از جمله جلیل شهناز، فرهنگ شریف و حسن کسایی، همکاری داشت. با این حال اهمیت او تنها به فضای رسمی موسیقی محدود نمی‌شود. خواندن آوازها و ترانه‌های ایرانی در فیلم‌های سینمایی، به‌ویژه با صدای او به جای محمدعلی فردین، باعث شد آواز ایرانی از محافل تخصصی فراتر برود و به گوش طیف گسترده‌تری از مردم برسد.

✅ همین پیوند میان تکنیک بالای آوازی و ارتباط مستقیم با مخاطب عام، یکی از ویژگی‌های متمایز کارنامه ایرج است؛ خواننده‌ای که هم در اجرای موسیقی دستگاهی از تسلط و قدرت بالایی برخوردار بود و هم توانست صدای آواز ایرانی را به بخشی از زندگی روزمره چندین نسل از مردم تبدیل کند.
🔸زنده‌یاد محمدرضا شجریان درباره وی گفته بود: «صدای ایرج در تاریخ آوازخوانی ما یک متر و معیار است و هر کس بخواهد در بالاترین حد حنجره صدایی را مثال بزند، می‌گوید صدا شبیه صدای ایرج است».

✅ درگذشت این استاد بزرگ، ضایعه ای جبران ناپذیر برای جامعه موسیقی ایران به شمار می رود.
روحش شاد و یادش جاودان باد.

♈️ #گلپایگان؛ میزبان مرحله اول #لیگ_برتر #دوچرخه_سواری_کشور در سال ۱۴۰۵

✍ابراهیم جعفری
🌍 دهکده جهانی
@dehkade_jahan

✅ #دوچرخه همواره بیدار کننده یک نوستالوژی شیرین از دوران گذشته است. گذشته‌ای که تنها وسیله تردد و حتی تفریح مردم دوچرخه‌سواری بود؛ اما با آمدن انواع خودروها و وسایل نقلیه، روزگار بر دوچرخه تیره و تار شد به شکلی که شاید تنها کودکان از دوچرخه‌سواری لذت می‌بردند.
 
✅ #اولین_دوچرخه ، بیش از ۲۰۰ سال قبل در ۱۲ ژوئن سال ۱۸۱۷ توسط یک آلمانی به نام کارل دریس (Karl Drais) ساخته شد.
🔹دوچرخه ساخت کارل دریس که به عنوان اولین و ساده ترین مدل دوچرخه جهان شناخته می شود، اکنون در موزه ای در آمریکا نگهداری می گردد. بدین ترتیب سال ۲۰۲۶  میلادی را می توان دویست و نهمین سالگرد ساخت اولین دوچرخه دانست.
 
✅ سازمان ملل متحد سوم ژوئن ۲۰۱۸ برابر با ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ را اولین سال #روز_جهانی _دوچرخه_سواری اعلام کرد و در اعلامیه ای از همه فعالان فرهنگ دوچرخه سواری خواست که در این تاریخ، اولین روز زندگی خود را با دوچرخه تجربه کنند تا حفظ محیط زیست و سلامت در جامعه پوشش همگانی یابد؛ زیرا دوچرخه سواری یک منبع برای منافع اجتماعی، اقتصادی و محیط زیست است که مردم را با هم متحد می کند. به عبارتی می توان گفت اعلامیه سازمان ملل، مهر تاییدی بر استفاده از دوچرخه برای دستیابی به حداقل ۱۲ مورد از اهداف #توسعه_پایدار است. از سوی دیگر بین دوچرخه و دوچرخه سوار نوعی تعامل به وجود می آید که به دوچرخه سوار کمک می کند تا درک اجتماعی  بهتری داشته و محیط بومی خود را دقیق تر بشناسد.

✅ سازمان ملل بر این باور است که اگر می‌خواهیم با مشکلاتی مثل ترافیک، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، کم تحرکی مردم و ... مبارزه کنیم باید آنان را تشویق کنیم تا ضمن تغییر #سبک_زندگی از وسایل انعطاف پذیرتری برای حمل و نقل استفاده کنند.
🔹بدیهی است که ترویج دوچرخه‌سواری کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، کاهش آلودگی هوا و تضمین سلامت شهروندان و حتی کنترل پرخاشگری را به همراه دارد.
  
✅ در این راستا بازخوانی تجربه برخی از  شهرهای جهان در استفاده از دوچرخه مناسب است. 
🔸شهر #آمستردام هلند در زمینه استفاده شهروندانش از دوچرخه در جهان رکورددار است. ساکنان آمستردام  رفت و آمد با دوچرخه را به دیگر وسایل حمل و نقل ترجیح می دهند؛ زیرا دوچرخه ارزان، سریع و دوست محیط زیست است. آمارها نشان می دهند ۶۰ درصد از حمل و نقل داخلی آمستردام به وسیله دوچرخه انجام می شود.

✅ به منظور انجام یک پژوهش در مورد مناطق دوست دار دوچرخه، ۱۲۲ شهر با جمعیت بیش از ۶۰۰ هزار نفر بررسی شده‌اند تا معلوم شود کدام شهرها در حال حاضر برای دوچرخه‌سوارها بهترین هستند. در اروپا کپنهاگ و آمستردام، در رتبه‌های اول و دوم قرار دارند، در آمریکای جنوبی بوینس‌آیرس  و ریودوژانیرو در بالاترین رده هستند، در آسیا توکیو و ناگویا در ژاپن، بهترین شهرها برای دوچرخه‌سواری هستند، در آمریکای شمالی، رکورددار دوچرخه‌دوستی مونترالکانادا و بعد از آن مینیاپولیس در آمریکاست.
🔻با این حال در میان ۲۰ شهر از بهترین شهرهای دنیا برای دوچرخه‌سواری، تنها سه شهر غیر اروپایی دیده می‌شود!

✅ متاسفانه هیچ کدام از شهر های ایران، نه تنها در ردیف ۲۰ شهر اول جهان، بلکه در فهرست ۵۰ تایی و حتی ۷۵ تایی هم قرار ندارند.
🔸مرکز عمده دوچرخه‌سواری در ایراناصفهان است؛ شهری که بعضی خیابان‌های اصلی اش در ساعاتی از روز به روی تمام وسایل نقلیه به غیر از دوچرخه‌ها بسته می‌شود و مردم می‌گویند حتی سیاست‌مداران محلی و نماینده‌های شورای شهر هم دراین شهر با دوچرخه رفت و آمد می‌کنند.

✅ اکنون که با لطف خداوند متعال، همت و خواست مسئولان و هیات های ورزشی و اقبال افکار عمومی افتخار میزبانی اولین دوره لیگ برتر دوچرخه سواری کشور در سال ۱۴۰۵ به زادگاه مان داده شده است، یادآوری چند نکته خالی از لطف نیست.
🔹گلپایگان از دیرباز با حضور در مسابقه های دوچرخه سواری در سطح ملی و فراملی پیشگام بوده و به افتخارات بزرگی نائل آمده است. نمونه برجسته آن کسب #مدال_طلا در #مسابقات_آسیایی توسط آقایان #حسین_ناطقی،#حامد_جنت و #محمد_مهدی_سلطانی بوده است.
🔹خوشبختانه بافت جغرافیایی شهرستان ما از نظر برخورداری از آب و هوای معتدل، هموار بودن جاده ها و سرسبزی معابر فضای مطلوبی را برای علاقه مندان به این رشته ورزشی فراهم نموده و چه بسا یکی از ملاک ها برای میزبانی گلپایگان بوده است.
🔹حضور حدود ۳۰۰ میهمان از بهترین رکاب زنان کشور در این دوره از مسابقات، فرصت طلایی برای شناساندن ظرفیت های میراث فرهنگی نظیر آثار باستانی و به ویژه   #سنگ_نگاره_ها را به وجود می آورد.
🔹باشد که این مسابقه ورزشی فرهنگ و تمدن ۷۰۰۰ ساله گلپایگان را که با منش پهلوانی همراه بوده و هست، به سایر هموطنان بیشتر معرفی نماید.