کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در روز جهانی سلامت روان: جوانان در جهانی آشفته به حمایت نیاز دارند

جهان ما با بحرانی خاموش روبه‌روست که از هر هشت نفر، یک نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند مرگبار باشد.
این بحران جهانی سلامت روان است؛ بحرانی که حتی با وجود مشاهده و شناخت آن، تا حد زیادی مورد غفلت قرار گرفته است.
این بحران شادی، انسجام اجتماعی و جان انسان‌ها را از جوامع می‌گیرد و میلیاردها دلار خسارت اقتصادی به بار می‌آورد؛ بااین‌حال، سهم آن از بودجه‌های عمومی چیزی جز خرده‌ریزها نیست.
جوانان، با شور و اشتیاق، خلاقیت، همبستگی و توجه عمیقی که به جهان دارند ــ همان ویژگی‌هایی که محرک پیشرفت و تغییرات اجتماعی هستند ــ به‌ویژه آسیب‌پذیرند. بیشتر اختلالات سلامت روان پیش از ۲۵سالگی آغاز می‌شوند.
دفتر من برای تهیه گزارش جدیدمان، از حدود ۴۰۰۰ جوان در مناطق مختلف جهان درباره سلامت روانشان پرس‌وجو کرد و با موارد گسترده‌ای از اضطراب، افسردگی، فرسودگی روانی، تنهایی و آسیب‌های روانی روبه‌رو شد.
بسیاری از آنان وضعیت جهان را مهم‌ترین عامل پریشانی و رنج روانی خود دانستند. و این موضوع چندان هم جای تعجب ندارد.
نسل امروز دوران شکل‌گیری شخصیت و هویت خود را در شرایطی سپری می‌کند که با تنش‌ها و درگیری‌های فزاینده، بحران اقلیمی، عقب‌گرد دموکراتیک، افزایش شدید نابرابری‌ها و تغییرات فناورانه مهارنشده همراه است.
پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی از اعتیاد و نفرت‌پراکنی سود می‌برند؛ آن هم به بهای سلامت، یادگیری و روابط اجتماعی جوانان.
در جریان فعالیت‌هایم، اغلب با جوانان گفت‌وگو می‌کنم و شخصاً دیده‌ام که بسیاری از آنان تا چه اندازه به مسیری که جهان ما در پیش گرفته است، بی‌اعتمادند.
آنان اغلب با افکار و ترس‌های خود تنها می‌مانند؛ زیرا انگ اجتماعی و احساس شرم مانع از آن می‌شود که درباره این مسائل صحبت کنند.
اختلالات سلامت روان ممکن است پیش از هر چیز ذهن ما را تحت تأثیر قرار دهند، اما آثار آن‌ها در گستره‌ای بسیار وسیع احساس می‌شود.
این اختلالات انسان‌ها را از حقوقشان محروم می‌کنند: حق تحصیل، حق کار، حق مشارکت در جامعه و گاه حتی حق زندگی. خودکشی سومین علت اصلی مرگ‌ومیر جوانان در سراسر جهان است.
پس چگونه می‌توانیم از گسترش این بحران جلوگیری کنیم؟
باید در نظام‌های فراگیر مراقبت‌های بهداشتی سرمایه‌گذاری کنیم؛ نظام‌هایی که همه افراد را در بر بگیرند.
حق برخورداری از سلامت، یک حق بشری است و سلامت روان بخشی جدایی‌ناپذیر از آن به شمار می‌رود، نه امکانی اضافی و اختیاری.
محیط دیجیتال برای جوانان حیاتی است؛ محیطی برای یادگیری، برقراری ارتباط و شکوفایی. اما برای آنکه این محیط‌ها و ابزارهای دیجیتال بتوانند چنین نقشی ایفا کنند، ایمنی باید از همان مرحله طراحی در آن‌ها لحاظ شده باشد.
رویکردهایی که بر پایه اجتماع شکل می‌گیرند و از دل خود جوامع برمی‌خیزند، به‌ویژه در تضمین مشارکت، کرامت، استقلال و اعتماد جوانان اثربخش هستند.
جوانانی که در مناطق درگیر منازعه زندگی می‌کنند، جوانان دارای معلولیت، مهاجران، پناهندگان و افراد ال‌جی‌بی‌تی‌آی‌کیو‌پلاس، اغلب برای مقابله با آسیب‌های روانی و طردشدگی‌ای که ممکن است هر روز تجربه کنند، به توان بیشتر و حمایت گسترده‌تری نیاز دارند.
نسل من نیز باید بهتر عمل کند تا جهانی بهتر برای آنان به جا بگذارد.
در این روز جهانی سلامت روان و در تمام روزهای دیگر، بیایید به کودکان و جوانان پیرامون خود توجه بیشتری نشان دهیم.
بیایید از آنان بپرسیم چه احساسی دارند و واقعاً به آنچه می‌گویند گوش بسپاریم.
و بیایید اطمینان حاصل کنیم که هرگز احساس نکنند تنها هستند.
ohchr
@darmasirabrha