در جنگ روسیه علیه اوکراین، موضوع تلفات نیروهای روسی از آن دسته موضوعاتی است که رقم دقیق آن تا سالها مشخص نخواهد شد.
در این زمینه روسیه اطلاعاتش را از سپتامبر 2022 بروزرسانی نکرده، و در مقابل رسانه های اوکراینی بنقل از زلنسکی خبر از 700 هزار کشته میدهند. گرچه رسانه های نسبتا مستقلی مثل مدوزا با درنظر گرفتن حداقل حدود 250 هزار کشته روسی (تا 10 سپتامبر)، یادآوری میکنند که کف انتظارات از این نزاع خونین، چقدر زیاد است.
البته دیگر رسانه های امریکایی و اندیشکده ها و..، ارقام بالاتری در حدود 350 هزار تا 450 هزار نفر را ثبت کرده اند.

چه، رقم تلفات ماهانه آنگونه که زلنسکی میگوید به سی هزار کشته روسی رسیده باشد و چه رقم 10 تا 15 هزار کشته، سایرین درست باشد، خبر از یک آینده تباه شده میدهد. خانواده هایی که زخم میخورند و آرزوهایشان کوتاه میشود، جامعه ای که سرکوب میشود و سقف انتظاراتش پایین می آید، و کودکانی که در محیطی ناامن رشد خواهند کرد، همگی نسلی پر از درد و خشم را میسازند. افزون بر این هزینه های بازسازی و سرمایه گذاری که میتوانست در شرایط قبل، وضع آنان را بسیار بهبود بخشد را میبایست از جیبشان یا داراییهای ملی شان پرداخت کنند.

کسانی که از جنگ ولو کوتاه مدت آن دفاع میکنند، معمولا در مقابل این موضوعات سکوت میکنند و با پیش کشیدن خیر و شر و مسائل این چنینی بحث را توضیح میدهند.

اکنون شاید کسی به یاد نیاورد که بخشی از مردم روسی ساکن اوکراین مدافع اشغال بخشی یا تمام کشورشان توسط روسیه بودند، کسانی که با آرزوی آزاد شدن از "دست فاشیستهای اوکراینی"، هر خشونتی را توجیه میکردند؛ این افراد را هم باید در این مرگ و نابودی و تلف شدن زیست بین نسلی سهیم و شریک دانست.
کسانی که برای جنگ روی پشت بام های خانه شان پرچم تکان میدادند، شریک در این سیه روزی هستند.
@darmasirabrha