تا اواخر تابستان ۲۰۱۵، مرکل تقریباً ده سال صدراعظم آلمان بود و در این مدت از مهدکودک و بیمارستان گرفته تا کارخانه، بازار ماهی و ورزشگاه فوتبال را دیده بود؛ اما هرگز از یک مرکز اقامت پناهجویان بازدید نکرده بود.

به روایت الکساندر، این تصادفی نبود. مرکل تصور می‌کرد پناهجویان موضوعی نیستند که از نظر سیاسی برایش سودی داشته باشند. مهم‌تر اینکه این مسئله می‌توانست پایگاه سنتی اتحادیهٔ دموکرات‌مسیحی (CDU) را دوپاره کند: گروهی از رأی‌دهندگان محافظه‌کار، به‌خصوص مسیحیان فعال، کمک به پناهجویان را وظیفهٔ اخلاقی می‌دیدند؛ گروهی دیگر حتی حضور یک مرکز پناهجویان در همسایگی‌شان را مسئله‌ساز می‌دانستند.

مرکل معمولاً ترجیح می‌داد وارد چنین میدان‌هایی نشود.

📚