نیلز بور استدلال کرد که فرض اول هایزنبرگ بر این اساس که الکترون خواص ذاتی دارد اشتباه است. جمله‌ی «الکترون مکان و سرعت دارد» فقط در دنیای بزرگ‌مقیاس معنا دارد. در واقع مفاهیمی مانند علیت، مکان، سرعت و مسیر فقط در فیزیک بزرگ‌مقیاس کاربرد دارند. نمی‌توانیم از آن‌ها در دنیای کوانتومی استفاده کنیم.
استدلال بور به قدری نیرومند بود که حقیقتا هایزنبرگ را به گریه انداخت. هایزنبرگ استدلال می‌کرد که عمل مشاهده‌ی جهان خواص کوانتومی را مختل می‌کند، اما موضع بور بسیار هوشمندانه‌تر بود.
او گفت «اندازه‌گیری» یعنی پرسش از جهان.
پاسخ این پرسش به چگونگی طرح این پرسش بستگی دارد، یعنی چگونگی اندازه‌گیری. خصوصیاتی که مشاهده می‌کنیم بیان‌گر یک خصوصیت کوانتومی بنیادی نیستند، بلکه به نوعی محصول خودِ عمل اندازه‌گیری‌اند.
کتاب «از یقین تا تردید»
نوشته اف. دیود پیت
@cosmos_physics
Post #2986
4.56K
