«باید چنان برای نجات جان تو بجنگیم گویی جانِ خودمان است، که هست، و با تن‌های خویش راه عبور از راهروی منتهی به اتاق گاز را سد کنیم. چرا که اگر سحرگاه تو را ببرند، شب‌هنگام به سراغ ما خواهند آمد.»

این بخشی از نامه‌ی سرگشاده‌ی جیمز بالدوین نویسنده برای آنجلا دیویس که در دهه ۷۰ میلادی، به جرم‌ مبارزه با بی‌عدالتی به زندان افتاده بود. این تکه‌ی مشهور از نامه به ما یادآوری می‌کند که به ازای هر نفری که برای آزادی‌خواهی در زندان است، ما چه وظیفه‌ای داریم؛ که تن‌های ما چگونه در کمترین فاصله از هم قرار می‌گیرد وقتی تنی را به شکنجه و اعدام محکوم می‌کنند.

📚 «در اسارت زنجیرها و خوک‌ها»

زندگینامه‌ خودنوشت آنجلا دیویس

@cosmos_physics