در سال ۱۹۷۹ آلن گوث با ارائه نظریه تورمی، مشکلات نظریه استاندارد مهبانگ از جمله مساله افق و مساله تختی را حل کرد.
کیهانشناسی تورمی با وارد کردن انبساط بسیار سریع و بصورت نمایی در لحظات آغازین پیدایش جهان ( ۳۲- ^ ۱۰)، نظریه مهبانگ را اصلاح کرد.
در بسیاری از نسخه های نظریه تورمی، انفجاری که به انبساط فضا منجر شد رویدادی متعلق به گذشته نیست، همچنین فرآیندی که جهان ما را تشکیل داده است کشیدگی سریع فضا و گذار به انبساط آرام تر و تولید ذرات و ... می تواند بارها و بارها در مناطق دور دست کیهان اتفاق افتاده باشد.
کیهان مملو از مناطق مجزای بیشماری بنظر می رسد که هر کدام پیامد گذار بخشی از فضا از انفجار تورمی بوده است.
بنابراین قلمرو ما که آن را کیهان می نامیم، یکی از مناطق بیشماری است که در گستره فضایی بزرگتری شناور است.


@cosmos_physics