تیتر روزنامه نیویورک تایمز در ۴ مه ۱۹۳۵:
اینشتین به نظریه کوانتوم حمله می‌کند.
اینشتین با انتشار مقاله خود در زمینه اثر فوتوالکتریک در سال ۱۹۰۵ که جایزه نوبل ۱۹۲۱ را برای او به ارمغان آورد، نقش مهمی در توسعه نظریه کوانتوم ایفا کرد.
با این‌حال برخلاف فیزیک‌دانان دیگر، او سپس مخالف کوانتوم شد و از نتایج آن ابراز ناخرسندی کرد.
مشکل اصلی او با مسئله تصادفی بودن در مکانیک کوانتومی بود.
او از این مسئله که شانس جای قطعیت را گرفته باشد ناخرسند بود و در این باره گفت: «خداوند تاس نمی‌اندازد».
او تا پایان عمرش، همچنان مخالف مکانیک کوانتومی باقی ماند و آن را ناقص می‌دانست.
@cosmos_physics
Post #2890
3.44K
