در اواسط دهه 1930 هایزنبرگ کمیتی را معرفی کرد که آن را «ایزوسپین» نامید.
او متوجه شد که پروتون و نوترون صرف نظر از بارشان، در ذات خویش یکسانند. بنابراین او این نظر را ارائه داد که آن‌ها «حالت‌های» متفاوت یک ذره‌اند، که این ذره را «نوکلئون» نامید. او چنین تصور کرد که این نوکلئون مانند یک فرفره در فضایی فرضی به نام «ایزوسپین» در چرخش است. اگر محور اسپین در جهت بالا باشد، ذره یک پروتون است و اگر در جهت پایین باشد، ذره یک نوترون است.


📚 در جستجوی یک اَبَرنظریه‌ی فیزیکی


@cosmos_physics