انسانی که کاملاً به عملکرد عالمگیر قانون علیت متقاعد شده است، حتی برای لحظه‌ای نمی تواند این ایده را بپذیرد که موجودی باشد که در جریان رویدادها دخالت می‌کند.
چنین موجودی هیچ فایده ای برای دین مبتنی بر ترس و به همان اندازه برای دین اجتماعی یا اخلاقی ندارد.
خدایی که پاداش می دهد و مجازات می کند برای او غیرقابل تصور است، به این دلیل ساده که اعمال انسان بر اساس ضرورت ظاهری و باطنی تعیین می شود، به طوری که در نظر خدا انسان نمی تواند بیشتر از یک جسم بی جان(جماد) که صرفاً مسئول حرکاتی است که متحمل می شود، مسئول باشد.
رفتار اخلاقی یک انسان باید به طور مؤثر مبتنی بر همدردی، آموزش و روابط اجتماعی باشد؛ هیچ مبنای دینی لازم نیست.
اگر انسان با ترس از مجازات و امید به پاداش پس از مرگ مهار شود، واقعاً در راه بدی قرار می‌گیرد.
آلبرت اینشتین
نیویورک تایمز، مذهب و علم، 9 نوامبر 1930
@cosmos_physics
Post #2785
3.88K
