۱۹۱۳: "نیلز بور"
برای توضیح فرمول ریدبرگ (۱۸۸۸)، مدل اتمی خود را ارائه می کند.

نیلز هنریک داوید بور
(۱۸۸۵ –۱۹۶۲)
 فیزیکدان دانمارکی بود.
بور برنده جایزه نوبل در سال ۱۹۲۲ است .
او مدل پیشنهادی اتم که مانند سامانهٔ خورشیدی بود (یک هسته در مرکز و الکترون‌ها پیرامونش در گردش) را گسترش داد.
به نظر او الکترون از یک تراز انرژی به صورت گسسته، به ترازی دیگر می‌پرد.
بور از الگوی هسته‌ای اتم که در سال ۱۹۱۰ توسط رادرفورد ، عرضه شده بود استفاده کرد تا نکات زیر را روشن سازد:
خواص شیمیایی یک اتم از جمله جای آن در جدول تناوبی بستگی به آرایش الکترون‌های آن دارد.
خواص پرتوزایی با هسته مرتبط است.
ایزوتوپها متناظرند با اتمهایی که دارای الکترون‌های یکسان اما هسته‌های جرمی متفاوت‌اند.
فروپاشی پرتوزا، بار هسته و در نتیجه تعدادالکترونها و هویت شیمیایی اتم را تغییر می‌دهد.
مدل اتمی بور مدلی "یک‌بعدی" است که تنها از یک عدد جهت توصیف الکترون‌های یک اتم استفاده می‌کند.
این عدد همان n است که نشان دهنده لایه‌ای است که الکترون در آن می‌چرخد.


@cosmos_physics