در سال 1900، ماکس پلانک قانون تابش جسم سیاه خود، قانون پلانک را ارائه کرد. زمانی که یک جسم سیاه گرم می شود، با طیفی وابسته به دمای جسم و نه ترکیب آن، تابش الکترومغناطیس منتشر می کند. محاسبه شکل طیف، با استفاده از قوانین فیزیکی تعیین شده در آن زمان، یک نتیجه غیر منطقی به دست آورد: تابش در قسمت فرکانس بالای طیف بی نهایت شد. پلانک با معرفی مفهوم کوانتا این مشکل را حل کرد: تابش ساطع شده شامل کوانتای انرژی ویژه ای است که توسط یک ثابت بنیادی جدید به نام ثابت پلانک تعیین می شود. او در سال 1918 جایزه نوبل فیزیک را به خاطر کارش در زمینه ایجاد و توسعه نظریه کوانتای مقدماتی دریافت کرد.
تصویر: قانون پلانک (منحنی های رنگی) تابش جسم سیاه را به دقت توصیف کرد و فاجعه فرابنفش (منحنی سیاه) را حل کرد. فاجعه فرابنفش که فاجعه ریلی-جینز نیز نامیده می‌شود، پیش‌بینی اواخر قرن نوزدهم / اوایل قرن بیستم فیزیک کلاسیک بود که یک جسم سیاه ایده‌آل در تعادل گرمایی، در همه فرکانس ها تابش می‌کند و با افزایش فرکانس انرژی بیشتری ساطع می کند.


@cosmos_physics