⁨ «کافه‌ها رو ببین، زندگی جریان داره.»
واقعاً؟ 😅
یعنی معیار سنجش جریان زندگی شد تعداد میزهای پرِ کافه‌ها؟
.
نمی‌دونم چرا ولی وقتی همچین چیزایی رو می‌شنوم حس می‌کنم گوینده داره خیلی هنرمندانه به‌صورت هم‌زمان به خودم و خودش توهین می‌کنه.
یعنی واقعا چند تا کافه‌ی شلوغ می‌بینید و بعد سریع نتیجه می‌گیرید که:u
مردم خوشحالن، اوضاع خوبه، زندگی در جریانه…
.
یه تیکه از واقعیت رو می‌بینی و به‌صورت عامدانه انتخابش می‌کنی، همونو پررنگ می‌کنی، بقیه‌شو کلاً حذف می‌کنی!
.
حالا بیا با هم صادق باشیم (هرچند شاید سخت باشه)
.
واقعیت اینه که رفتار مردم عوض شده.
نه چون حالشون بهتر شده، چون انتخاب‌هاشون محدود شده.
.
قبلاً طرف هفته‌ای چند بار می‌رفت کافه، الان شاید یه بار بره.
قبلاً چند تا آیتم سفارش می‌داد، الان دوتا #قهوه می‌خوره و تمام!
اونم نه از سر حال خوب… از سر اینکه گزینه‌ی دیگه‌ای نداره.
.
رستوران رفتن برای خیلی‌ها شده به انتخاب لوکس.
خیلی از تفریحات یا گرون شدن، یا دسترسی بهشون سخت‌تر شده.
در نهایت چی می‌مونه؟
یه #کافه که هنوز بشه با حداقل هزینه یه ساعتی نشست و از واقعیت فاصله گرفت.
.
یعنی کافه شده «انتخاب اول»؟
نه.
در حال حاضر برای خیلی از ما کافه رفتن «تنها انتخابیه که مونده»
.
حالا از اون طرف، ما فقط همین آدم‌هایی رو می‌بینیم که هنوز توانایی کافه اومدن رو دارن، پس اونایی که کلاً حذف شدن از این چرخه چی؟
.
اینجاست که پای Survivorship Bias وسط میاد یه چیزی شبیه قبرستان راک‌استارها تو کتاب #هنر_شفاف_اندیشیدن
.
ما فقط “باقی‌مونده‌ها” رو می‌بینیم، نه “حذف‌شده‌ها” رو.
.
ولی مهم‌ترین بخش ماجرا یه چیز دیگه‌ست:
.
ما داریم دو تا مفهوم رو قاطی می‌کنیم:
«زندگی» و «تلاش برای زندگی کردن»
.
اینکه مردم هنوز بیرون می‌رن، هنوز دور هم جمع می‌شن، هنوز سعی می‌کنن نقش زندگی کردن رو بازی کنن، بیشتر از اینکه نشونه‌ی حال خوب باشه، نشونه‌ی اینه که دارن تقلا می‌کنن یه چیزی از زندگی رو نگه دارن، یه گره‌ای بین خودشون و زندگی برقرار کنن.
.
شاید تلخ‌ترین قسمت داستان همین‌جاست:
این تقلا، این دست و پا زدن برای زندگی داره تبدیل میشه به سندی برای اینکه بگیم: «ببینید، همه‌چی خوبه.»
.
نه!
الان شلوغی کافه نشونه‌ی زندگی نیست.
خیلی وقت‌ها نشونه‌ی اینه که انتخاب‌ها کمتر شده و آدم‌ها دارن با حداقل‌ها ادامه میدن.
.
قبل از اینکه از یه تصویر ساده یه روایت بزرگ بسازیم،
شاید بد نباشه از خودمون بپرسیم:
این بود زندگی؟⁩