شریک اگه خوب بود خدا هم شریک داشت.

این جمله‌ای بود که بابام همیشه می‌گفت؛ هرموقع حرف شراکت میومد وسط و بهش پیشنهاد می‌شد که با کسی شریک بشه یا ما بهش می‌گفتیم کارش رو توسعه بده به این جمله بسنده می‌کرد و موضوع رو می‌بست.

فکر می‌کردم بزرگ‌تر که بشم خودم خلافش عمل می‌کنم ولی خب این جمله تو مغزم نشست و دقیقا به همین عمل کردم و جز یکی دو مورد وارد هیچ شراکتی نشدم (البته همون یکی دو مورد هم پایان خوبی نداشت) و شاید واسه همین بیش از یه حدی نتونستم کارایی که می‌کردم رو توسعه بدم.

نظر شما درباره این نگرش چیه؟
اصلا حالتون با شریک چطوره؟
نظرتونه یا چی؟