Someone, Somewhere

ممنونم. خیلی قشنگه.

https://t.me/colourlessastroid
Black swan 🖤
دلیل انتخابم
بر اساس شناختم، چیزهایی که از پروفایلت دیدم و نوشته‌هات، تو رو قوی سیاه می‌بینم. 🖤
در نگاه اول، آرام و لطیف؛ با آن علاقه‌ی قشنگت به آبی و شعرهایی که پر از تصویر و موسیقی‌اند.
اما هرچه بیشتر نوشته‌هایت را می‌خوانم، بیشتر با ذهنی روبه‌رو می‌شوم که از مرگ، زندگی، تنهایی، انسانیت و معنای آدم‌ها هم نمی‌ترسد.
شعرهایت فقط غمگین نیستند؛ با کلمات بازی می‌کنند، وزن و صدا را می‌جویند و مدام بین زیبایی و تاریکی رفت‌وآمد می‌کنند.
و جالب‌تر اینکه وسط همین جهان شاعرانه، ناگهان یک شوخی درباره‌ی حافظ یا غر زدن درباره‌ی مراحل اول یک کار پیدا می‌شود.
انگار آن لطافت شاعرانه، قرار نیست تو را از دنیای واقعی جدا کند.
ویژگی‌های قو سیاه
آرام و باشکوه، اما نه ساده و شکننده؛
نمادی از زیبایی، عمق، استقلال و رازآلودگی.
و شاید مهم‌ترین شباهتش این باشد:
گاهی زیباترین چیزها، آن‌هایی هستند که کمی تاریکی را هم با خودشان حمل می‌کنند. 🌙

#Music

این کتابم تموم شد و مطمئنم قراره بارها بخونمش...

زنان نالایق

#Book

از هرزاویه‌ای خواستم عکس ادایی بگیرم ناموفق بودم.

ای پریزادِ غزل، کی به‌غزل می‌آیی؟

گلو می‌سوزد در سوزِ سختِ سازِ مسیح
مسیح می‌خوراند چه جامِ تلخی را به تو،
پر فصیح

«صدا باید تنها برخیزد در اثیر»
پس صدا اسیری را ترک می‌کند پرخطیر

ترکِ جامِ تلخِ مسیح را می‌گویی در سریر
سریر تو را می‌کشاند به پست، چه قبیح

آیا تو چنگی هستی در دستانِ سوز باد
یا که افتاده‌ای به دست مستی در سماء

چراغِ من در شعله‌ی که خواهد سوخت؟
این شعله‌ی من است، یا تاریکی، که خواهد سوخت؟

سماء هم چون شعله‌ام، به خون آغشته
«نگهبانِ شب» با درد، آن را برافروخته

گلو می‌سوزد در سوزِ سختِ سازِ خود
سازی که دزدیده از مسیحِ سوگ‌دزد

طعمِ تلخِ آوازِ سازی که خود نواخت
رازی را دارد که خود، نتوانست بساخت

بسوزان و مرا ببر، کران به کرانِ صبح
چون‌که دردِ هر قدم، درون شعله‌ی این خواب سوخت

.

پیامبر

چه کسی می تواند تلخی و تنهایی خود را بدون تأسف ترک گوید؟

#Book

پیامبر

نه، ترک این شهر بدون جراحتی در روح مرا ممکن نیست.

#Book

زنان نالایق‌

ناپدید شدن تدریجی او از این دنیا در ریه‌هایم می‌نشست. بوی پوسیدگی و تنهایی را استشمام می‌کردم.

#Book

حس می‌کنم باید پینش کنم.

https://t.me/cornettocore/16614?single

کاشکی عکاسیم مثل سپیده خوب بودTT

یکی از ویژگی مهم افراد سایکوپث اینه که نمی‌تونن از چیزهای ضعیف‌تر از خودشون مراقبت کنن. که شامل بچه‌ها و حیوانات می‌شه. همیشه ببینید یه نفر وقتی کسی ازش ضعیف‌تره چطور باهاش برخورد می‌کنه وگرنه همه مقابل کسی که ازشون قوی‌تره سر خم می‌کنن.

نمی‌دونم چطور بیان کنم ولی این یه حقیقته که زن‌ها در اون زمان دست‌شون توی چیزها نسبت به مردها خیلی بسته‌تر بوده. برای همین خیلی مهمه که ببینیم یکی با زن‌ها، بچه‌ها و حیوانات چطور برخورد می‌کرده.

جدی آدم‌ها مهم نیست در چه زمانی باشن، می‌شه میزان انسانیت‌شون رو با طوری که با افراد نزدیک‌شون رفتار می‌کنن، به‌خصوص اگر اون افراد نزدیک در چیزی ازشون ضعیف‌تر باشن، سنجید.

البته اون قسمت زن‌مو بدید خیلی محترمانه‌ست. داره می‌گه اگه خودش می‌خواد بهش بگید بیاد پیشم. و حتی این غزل رو براش اختصاصی نوشته.

تا ابد غزل ۴۲ حافظ‌و می‌کوبونم توی صورت کسایی که می‌گن همه‌ی اشعار حافظ فرازمینیه. بنده‌ی خدا داره داد می‌زنه آقا یه دستم زن‌مو بدید یه دستم شراب‌مو بدید.