Post #1435
23
Someone, Somewhere تا ابد غزل ۴۲ حافظو میکوبونم توی صورت کسایی که میگن همهی اشعار حافظ فرازمینیه. بندهی خدا داره داد میزنه آقا یه دستم زنمو بدید یه دستم شرابمو بدید.
البته اون قسمت زنمو بدید خیلی محترمانهست. داره میگه اگه خودش میخواد بهش بگید بیاد پیشم. و حتی این غزل رو براش اختصاصی نوشته.