#فلسفه_ذهن
فلسفهی ذهن یکی از بخشهایی از علوم شناختیه که شاید کمتر از روانشناسی، علوم اعصاب یا هوش مصنوعی جلوی چشم باشه، اما خیلی از پرسشهای بنیادی این حوزه دقیقاً از همینجا شروع میشن؛ پرسشهایی دربارهی ذهن، آگاهی، تجربه و نسبت اونها با مغز.
دو ترم اولی که در دانشگاه کلاس داشتیم، کلاسهای فلسفه ذهن، ذهن و آگاهی و مبانی علوم شناختی دکتر امید کریمزاده، از کلاسهایی بودن که با علاقه در اونها حاضر میشدم.
چیزی که برای من در این کلاسها جالب بود، دقت و ظرافت در تعریف و تفکیک مفاهیم و استدلالهای مختلف بود و هنوز هم بابت گذروندن این کلاسها در دانشگاه شهید بهشتی خوشحالم. درگیری فکری با بعضی از مفاهیم مهم در علم شناخت، تلاش برای ذهنورزی و پرسیدن سوالهای بهتر، از بخشهای شیرین دو ترم اول ارشد برای من بود.
اخیراً ویدیویی از ایشون رو دیدم که اگر به فلسفه ذهن علاقه داشته باشید، میتونه براتون جالب باشه. بحث با یکی از سوالهای اساسی فلسفه ذهن شروع میشه:
آیا حالتهای ذهنی ما همان حالتهای مغزیاند؟
و از همین سوال، بحث به رابطهی شهود و نظریه، نظریهی اینهمانی ذهن و مغز و استدلالهای چالمرز، کریپکی و تحققپذیری چندگانه علیه این نظریه میرسه. این گفتوگو عمدتاً متمرکز بر توضیح اجمالی چند استدلال فلسفی علیه اینهمانی ذهن و مغز هست و سوال مطرحشده در کپشن ویدیو، آنچنان در این گفتوگو باز نمیشه.
دیدن این گفتوگو، کوالیای متفاوتی از حضور در کلاسی داره که بیشتر با پرسش و بازکردن مسئله جلو میره و هر لحظه ممکنه یک سوال تازه ازتون پرسیده بشه.
Post #334
684