چنلِ کُدی :»

بچها توو این بات میتونین نامه ناشناس بنویسین؛ نامه تون بصورت رَندوم واسه یک یا چند غریبه ارسال میشه. کار هیجان انگیزیه و فک میکنم به امتاحانش بیرزه (:
لازم به ذکره که اگه دوس داشته باشین میتونین به لیستِ دوستانِ من اضافه بشین؛ واسه این کار میتونین توو ناشناس بهم پیام بدین تا لینکِ مربوطه رو براتون ارسال کنم :>

ولی تحملِ این حجم از گرما، در شانِ یک انسانِ ساکن در غربِ اسیا نیست :(

کلمه عمیقا بارِ معناییِ خیلی بیشتری داره؛
مثلا "خسته" با "عمیقا خسته" زمین تا آسمون فرق داره. عمیقا خسته، یعنی همه جونم خسته ست. تک تک ذراتِ وجودم، خستگی رو فریاد میزنه و نه حوصله خواب رو دارم و نه بیداری رو. یعنی واسه چرخیدن از این سمت به اون سمت سرِ جام، باید کلی با خودم کلنجار برم. یعنی صبح قبل از چشمام خستگیم بیدار شه و توانِ انجامِ هرکاری با کیفیتِ مطلوب ازم سلب بشه. یعنی زندگیِ خاکستری.

بعضی وقتا از ته دلم آرزو میکنم قوی نباشم؛

قوی بودنِ زیادی، ادما رو نسبت بهت پُرتوقع میکنه. حق نداری کم بیاری، خسته شی، بزنی رو ترمز یا گله و شکایت کنی. فقط ازت انتطار میره همیشه بتونی. همیشه از جات بلند شی و گاهی حتی به روت نَیاری که خوردی زمین. دردهات به رسمیت شناخته نمیشه و کسی به رنج کشیدنت توجهی نمیکنه؛ چون تو همیشه بلدی از پسِش بربیای و خَم به ابروت نیاری و صورتتو با سیلی سرخ نگه داری‌. قوی بودنِ زیادی، کم ارزشت میکنه، چون کسی خیلی اهمیتی نمیده که چجوری باهات رفتار میکنه یا موقعِ درد کشیدنت تو چه حسی داری و چقد نیاز داری پیشِ یه نفرم که شده، با خیالِ راحت ضعیف باشی. سرتو بزاری رو شونه هاش و گریه کنی و ازقضاوت شدن نترسی. زیادی قوی بودن، رنجه. کمرنگ میشی، پیشِ بقیه و احتمالا کم کم واسه خودت.

بعضی وقتا از ته دلم آرزو میکنم قوی نباشم.

- دیدنِ زیباییِ متفاوتِ مشترک؛

https://t.me/lamourpodcast/314

بزنین رو لینک واسه دومین کارِ لامور نظر بدین بووسی بووسیا 💘.

نیازمندِ یه رفاقتِ جدیدِ موندگار واسه ادامه زندگی هستم 🤌🏼.

همدیگرو بغل کنید.

- فلجِ ارادی و بلاتکلیفی؛ چه ترس هایی منجر به این سردرگمی و عذاب میشن؟

اَصلیه همونیه که بجای اینکه چاییت توو فکرش سَرد شه، دلت کنارش گرمِ گرمه؛