من میخوام اعتراف کنم که خیلی وقته دیگه با تنهاییم حال نمیکنم. عمیقا کلی حسِ عشقِ خاک خورده دَس نخورده تووم تلنبار شده که هرروز بیشتر و بیشتر داره خسته و کلافه و منزجرم میکنه و خیلی سخته که حس میکنم هیچکسِ هیچکسِ هیچکس قرار نیست بیاد که واقعا حس کنم ارزش داره محبت و عشقمو با خیال راحت خرجش کنم و از گوست شدنش و اشتباهی بودنش نترسم.