دیگه اعتباری به دوست داشتنا نیست؛
همه عجله دارن واسه دوس داشتن و دوس داشته شدن. فقط اومدن که بدوعن و انتظار دارن توعم باهاشون بدویی. سریع بهت ابرازِ علاقه میکنن و ازت انتظار دارن توعم‌پا به پاشون باهاشون صمیمی بشی. صمیمیتی که باید دو سال واسش زمان بزاری و تلاش کنی رو میخوان توو دو روز بدست بیارن. دیگه کسی حوصله تایم گذاشتن و شناخت و تعهدو نداره. هرکیَم آدم درستی رو کنارش داره، از قبل داره. اخرشم به یه ماه نرسیده با یه کوله بار وابستگی و خستگی رهات میکنن و میرن سراغِ بعدی. جالب.