بسیاری از افراد در ابتدای آشنایی، بر اساس احساس خوب، شباهت‌ها یا توجهی که دریافت می‌کنند، به سرعت اعتماد می‌کنند. درحالی‌که اعتماد سالم باید نتیجه‌ی مشاهده‌ی رفتار فرد در طول زمان باشد.
آدم‌ها را با حرف‌هایشان نمی‌توان شناخت؛ با میزان ثبات، مسئولیت‌پذیری و نحوه‌ی رفتارشان در شرایط مختلف می‌توان شناخت.
اعتماد زمانی شکل می‌گیرد که بین گفته‌ها و رفتارهای یک فرد، هماهنگی وجود داشته باشد.
اگر کسی اعتماد شما را از بین برد، لزوماً به این معنا نیست که نباید به هیچ‌کس اعتماد کنید؛ بلکه شاید لازم است مرزهای سالم‌تری داشته باشید و برای شناخت آدم‌ها، به زمان فرصت بیشتری بدهید.
اعتماد کورکورانه آسیب‌زاست، اما بی‌اعتمادی مطلق هم مانع شکل‌گیری روابط سالم می‌شود.
تعادل، جایی میان این دو قرار دارد.