💡دیدگاه روان‌تحلیلی (فروید)
شخصیت = کشمکش‌های ناخودآگاه
🔹 ساختار ذهن: نهاد (غریزه)، من (منطق)، فرامن (اخلاق)
🔹 تأکید بر کودکی، رؤیا، و تجربیات سرکوب‌شده
🔹 درمان: روان‌کاوی، تداعی آزاد، تحلیل رؤیا
🔸 نقطه قوت: توضیح عمیق رفتارهای ناخودآگاه
🔸 نقد:تمرکز افراطی بر جنسیت
💡 دیدگاه انسان‌گرایانه (راجرز، مزلو)
شخصیت = رشد، معنا و خودشکوفایی
🔹 انسان ذاتاً خوبه و می‌خواد رشد کنه 🌱
🔹 تأکید بر تجربه‌ی فردی، خود واقعی و نیاز به عشق بی‌قید ❤️
🔹 مزلو: هرم نیازها → اوجش خودشکوفایی ⛰️
🔸 نقطه قوت: نگاه مثبت و امیدبخش به انسان ☀️
🔸 نقد: بیش از حد ایده‌آل‌گرا و کمتر قابل آزمایش علمی
💡 دیدگاه شناختی-رفتاری (بندورا، اسکینر)ᅠᅠ﹍﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎﹎
شخصیت = یادگیری + تفکر
🔹 رفتارها بر اساس شرطی‌سازی و پاداش شکل می‌گیرن (رفتارگرایی) 🎯
🔹 بندورا: "یادگیری مشاهده‌ای" و "باور به خود" هم مهمن
🔹 تفکر، تفسیر ذهنی و اسکریپت‌های درونی نقش کلیدی دارن
🔸 نقطه قوت: علمی، قابل اندازه‌گیری، کاربردی در درمان
🔸 نقد: گاهی ساده‌سازی بیش از حد انسان