سینما سلامت

مهرداد اسکویی؛ غیاب شاعرانه

🟦🟧گروه مطالعات فرهنگی باشگاه فن‌سالاران:
البته «غیاب شاعرانه»، عنوان کتاب "ستاره پیرخدری" است که برای مهرداد اسکویی نوشته.

کتاب دو نام بزرگ دیگر هم دارد، "نیکی کریمی"، که نامش به‌عنوان مترجم درج شده، و «ژان میشل فرودون» (سردبیر سابق مجله نام‌آشنای «کایه‌دوسینما»ی فرانسه) که مقدمه‌ای را برایش به رشته تحریر در آورده ‌است.

از منظر زیبایی‌شناسیِ نام‌ها، کتابی تمام است درباره سه‌گانه اسکویی در «کانون اصلاح و تربیت».

جایی از کتاب، در حواس نویسنده‌‌‌ی‌مستندسازی که به شیوه‌های اسکویی در آثارش می‌نگرد، عبارتی با عنوان «سینمای مستقیم» به‌کار رفته است؛ خواندن همین عبارت به‌اندازه کافی شوک‌آور است.

به‌نظر، این یک عبارت شناختی قابل انطباق با فیلم‌ها و آثار مهرداد اسکویی باشد. ساده و آسان نیست تا شما به وصفی تا این حد دقیق در آثار یک مستندساز برسی.

درست مثل همین فیلمی که ساعت ۵ بعدازظهر روز ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در خانه هنرمندان ایران خواهیم دید، در «سینماسلامت»: روباه و ماه صورتی (۱۴۰۵).

فیلمسازی که از راه دور، اما مستقیم، سوژه‌اش را می‌پاید و میزانسنی می‌آفریند که فراتر از حد انتظار است.

«داستان» اما در فرم سینمای مستند؛ که چالش اصلی است؛ شکل می‌گیرد، و پیش می‌رود، و شگفتانه شخصیت را هم سمپاتیک می‌کند، پیچیده هم هست، اما در نهایت همان «سینمای مستقیم» می‌شود؛ بی‌آن‌که تصنعی یا دروغین از کار در آید.

🌱۵ بعدازظهر همین یکشنبه؛ ۱۲ مهر؛ با سینمای «مهرداد اسکویی»؛ خانه هنرمندان ایران؛ در قالب سینماسلامت؛
روباه و ماه صورتی.

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat
🟧@fansalaran

«فن‌سالاران» سینماسلامت را برگزار می‌کند

🟪🟦گروه مطالعات فرهنگی باشگاه فن‌سالاران:
«روباه و ماه صورتی» ساخته مستندساز پر آوازه ایرانی، «مهرداد اسکویی» برای نخستین بار در «سینماسلامت» اکران و نقد و بررسی می‌شود.

این سیزدهمین جلسه از سلسله نشست‌های ‌«سینماسلامت»‌ است.

روباه و ماه صورتی فیلمی‌است که امسال بسیار افتخار آفریده، و امیدی است برای معرفی نخستین فیلم مستند ایرانی به اسکار سال ۲۰۲۷.

وعده ما:
ساعت ۱۷ - یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵
خانه هنرمندان ایران

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat
🟧@fansalaran

«حال خوب زن»؛ واژینیسموس و زخم‌های خاموش/
وقتی گذشته در بدن زیست می‌کند…

🟧مقاله دکتر فیروزه کدخدابیگی:
نمایش فیلم جالب «حال خوب زن» (مهدی برزکی) در دوازدهمین نشست سینماسلامت (خانه هنرمندان ایران از سلسله نشست‌های فن‌سالاران) فرصتی داد تا بیشتر در مورد یک موضوع مغفول روانشناختی صحبت کنیم.

حال خوب زن از مسئله‌ای آغاز می‌کند که در ظاهر، یک مشکل در رابطه زناشویی به‌نظر می‌رسد؛ اما هرچه روایت جلوتر می‌رود، روشن‌تر می‌شود که مسئله فقط «ناتوانی در برقراری رابطه» نیست. آنچه در تجربه سارا (شخصیت اصلی زن فیلم با بازی مهتاب ثروتی) دیده می‌شود، پیوندی پیچیده‌ میان بدن، اضطراب، ترس، تروما و رابطه است؛ و بعد اجتماعی کار هم برجسته می‌شود.

مطالعه متن کامل این مقاله در سایت فن‌سالاران 👇🏼👇🏼👇🏼
https://B2n.ir/fr8772

🟧@fansalaran

نیم‌نگاهی به داستان‌های موازی/
📒همچون در یک آینه

📒فیلم‌ها به چه نیازی پاسخ می‌دهند!؟
این شاید مهم‌ترین سوال من از اصغر فرهادیِ داستان‌های موازی است؛ و شگفتا که به‌جوابی هم می‌رسم.

فیلم‌ها به همان چیزی جواب می‌دهند که در درون خالق‌شان ریشه می‌دواند و او باید بتواند به آن‌ها پاسخ دهد.

شما به فیلم‌های تجاری سینما نگاه کنید (حالا در همین سینمای خودمان و مثلا مطرح‌ترین‌شان) ببینید که دقیقا درون فاسد را می‌توانید از ورای همه چیز ببینید و در عجبم که همین روحیه در گفتار و کردارها هم دیده می‌شود.

حتی به آثار رسمی در حوزه‌های ارزشی هم اگر بنگرید، این معادله معنی پیدا می‌کند. آن‌هایی که به‌نسبت موفق‌اند، تا حدی به سؤال‌های موجود پاسخ می‌دهند و تا حدی خالص می‌شوند.
بسیاری‌شان هم غالبا ناموفق هستند و به اصطلاح فیلم PK ارتباط‌شان وصل نمی‌شود، یا ارتباط‌شان اشتباهی به خطی دیگر منتقل می‌شود و اساسا وسعت خرج پیدا نمی‌کنند.

فرهادی فیلمسازی جالب است و از هر طرف اگر به سینمایش نزدیک شوی، لذت خود را می‌بری و صد البته دست خالی برنمی‌گردی و حالا در داستان‌های موازی هم می‌بینیم که سرسختانه رفته و راهش را یافته است تا پاسخی برای سؤال‌های خودش پیدا کند.

فیلم‌هایش را که مرور می‌کنم، همه پاسخ‌هایی به نیازهای مقطعی در زندگی‌اش بوده و اگر جنس داستان‌های موازی هم متفاوت است، می‌توان به مسیر رشدش نگاه کرد و دید که هنرمندِ منجمدِ و متوقف نبوده و دارد پیش می‌رود و چقدر هم به خودش سخت می‌گیرد...

📒قلمرو_نقد
╔════════════╗
@r_dorost
‌‌╚════════════╝

سینماسلامت، مهر ۱۴۰۵

🟪سینماسلامت:
مهمان جدید برنامه «سینماسلامت» در مهر ۱۴۰۵، کسی نیست جز «روباه و ماه صورتی»، جدیدترین ساخته مستندساز پر آوازه ایرانی، «مهرداد اسکویی».

فیلمی‌است که امسال بسیار افتخار آفریده، با چند ده جایزه بین‌المللی و امیدی برای دریافت نخستین اسکار مستند ایرانی در سال ۲۰۲۷.


🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat
🟧@fansalaran

«حال خوب زن» در سینماسلامت/
روایت ساده رنج‌، همدلی و درک متقابل

🟦🟪دوازدهمین برنامه‌ی ماهانه «سینما سلامت» (فن‌سالاران) در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش فیلم «حال خوب زن» اختصاص داشت.

نشست نقد و بررسی فیلم با حضور رضا درستکار (منتقد سینما و مدیر جلسات سینما سلامت)، مجید برزگر، مهدی برزکی، حسین کاکاوند، مهتاب ثروتی و علی مرادی برگزار شد.

یک پاراگراف از حرف‌های حاضران

✔️مهدی برزُکی (کارگردان):
پیش از ساخت فیلم، درباره‌ی طلاق تحقیقاتی انجام دادم و از نزدیک با پرونده‌ها و تجربه‌هایی متفاوت روبه‌رو شدم. دلایل مختلفی برای جدایی وجود دارد؛ روابط زناشویی یکی از عوامل مهم است، اما در بسیاری از موارد، مسائل اقتصادی و مالی، دخالت خانواده‌ها، اعتیاد و موضوعاتی دیگر نیز در این تصمیم نقش دارند.
این‌جا ما با زبان تصویر به یکی از آن‌ها پرداخته‌ایم.

✔️حسین کاکاوند (تهیه‌کننده):
ورود من به سینما اساساً با دغدغه‌هایم در حوزه‌ی سلامت گره خورده است. من شخصا درگیر بیماری MS بوده و هستم و از نگاه غلط سینمای ایران به آن رنج می‌بردم، خواستم به موضوعاتی از این دست، شناخت بدهم و از اشتباهات تصویری فاصله بگیریم.

✔️مهتاب ثروتی (بازیگر):
ما حدود ۶ ماه درگیر فرآیند این فیلمنامه بودیم و درباره‌ی تک‌تکِ لحظاتِ آن گفت‌وگو می‌کردیم. در طول این مدت، من مدام مستند می‌دیدم و پادکست‌های مرتبط را گوش می‌دادم؛ این مسیر باعث شد حس زنانه‌ام در مواجهه با این موضوع کاملاً فعال شود و انگیزه‌ی بیشتری پیدا کنم تا این نقش را به درست‌ترین شکل ممکن ایفا کنم.

✔️علی مرادی (بازیگر):
شخصاً علاقه‌مند بودم که برای تک‌تک سکانس‌ها بنشینیم، صحبت کنیم و تمرین داشته باشیم؛ حتی در برخی صحنه‌ها لازم بود با یک روانکاو مشورت کنیم. یادم هست روز اولی که قرار شد با کارگردان صحبت کنیم، حین شنیدنِ داستان، مدام به یاد آدم‌های واقعی زندگی خودم و نمونه‌هایی افتادم که تجربه‌ی طلاق را از سر گذرانده بودند و تمام آن وقایع برایم ملموس بود.

✔️مجید برزگر (کارگردان و مهمان ویژه):
سینمایی که متعلق به جریان روشنفکری، روشنگری یا اندیشه‌محور است که از آغاز تاریخ سینما در ایران تا امروز کم‌شمار هم نبوده دوره‌های پرفرازونشیبی را پشت سر گذاشته است؛ گاهی پرفروغ بوده و گاهی کم‌فروغ، و امروز شاید در یکی از ضعیف‌ترین و خاموش‌ترین دوران‌ خود به سر می‌برد. بااین‌حال، من سال‌هاست برزُکی و کاکاوند را می‌شناسم و می‌دانم چقدر پیگیر و مصرّانه در الگوی خاصی از فیلم‌سازی کار می‌کنند.

✔️رضا درستکار:
یک فیلم ارزشمند دیگر را دیدیم که درباره «فقدان همدلی» است. این واژه‌ها در حد لوکس شدن در روایط اجتماعی ما از جوهره تهی شده‌اند و نتیجه‌شان شده است؛ جامعه‌ای بیگانه از خود!
از این‌که با فیلمی طرفیم که حد را در نمایش یک بیماری روانی و مناسبات جاری زندگی ایرانی نگه می‌دارد، و مقام تناسب را دریافته، خوشحالم؛ فیلمی ‌است کوچک، کنترل‌گرا، و موثر، که به نتیجه توامان سرگرمی و شناخت دادن می‌رسد و از آن‌دست آثار نادر سینمای ماست.

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat
🟧@fansalaran

گزارش تصویری/۲
یک فیلم همدلی برانگیز

🟪🟦سینماسلامت ۱۲

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat

گزارش تصویری/۱
یک فیلم همدلی برانگیز

🟪🟦سینماسلامت ۱۲

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat