می‌دانی و می‌روی از این مرد
که خالقش هستی،
به منزجر ساختن از خود؛
هرکس را که می‌سازدش
به دوستت‌دارم.

فردا که در گوش راستم می‌خواند:
از قبلِ تو
هیچ چیز نبود، حتی
به‌جدی می‌گویمت،
همیشه عاشقم باش.

آنکه در فقراتم نجوا می‌کند
با دو ستون از لب‌های مسموم
به دوستت‌دارم را،
تا بگذرد
روزهای شب‌های شب‌ها،
شبی پی می‌برد
به اشتباه
به من باخته است.

نفرینم می‌کنند
آنکه نجوا می‌کرد
و من فکر می‌کردم
همان هنگام
قربانیِ دیگری‌ست.

به‌راستی
می‌خواستی چه را اعتراف کنم؟
جرم خودم را؟!

آه، خدایا،
وظیفه‌ای بس دشوار داری.

حلالت نمی‌کنند اگر
همین حالا
توبه کنی
از زنده داشتنم
بعد از هر مرگ.

کسی نمانده که
هنوز...

نیست کسی
که دوستم
بخواهد بدارد؟

#قربانی_فارد
#نه_دیگر
#چشم_سفید

@che_sef