🔺تخریب تاریخ: اهمیت مکان-رویداد
یکی از استدلال‌های پرتکرار در توجیه تخریب بنای بخش رادیولوژی بیمارستان تاریخی امام رضا (علیه‌السلام)، عدم درج نام بنا در فهرست میراث ملی است.
این نقصان در جای خود شایسته‌ی بررسی است و نشان‌دهنده‌ی کوتاهی اداره‌ی کل و وزارت میراث فرهنگی در ثبت ملی کل عرصه‌ی بیمارستان به‌عنوان یک پهنه‌ی تاریخی است. چه‌بسا در صورت ثبت ملی پهنه‌ی بیمارستان، از احداث ساختمان نُه‌طبقه‌ی ضلع جنوب‌شرقی بیمارستان هم جلوگیری می‌شد و ساختمانی بلندمرتبه و بدهیبت با نمای کامپوزیت مسی‌رنگ به‌عنوان نماد توسعه‌ی جدید بیمارستان قد علم نمی‌کرد.
به‌هرحال، آن‌چه درباره‌ی ساختمان رادیولوژی بیمارستان نباید از یاد برد، اهمیت یادمانی آن به‌عنوان یک «مکان-رویداد» و نماد کالبدی اتفاقات ۲۳ آذرماه ۱۳۵۷ است. به این معنا که برچیدن این نماد، بخشی از خاطره‌ی جمعی شهروندان مشهد را تضعیف کرده و با از بین رفتن نماد، انتقال این خاطره‌ی جمعی به نسل‌های بعد دشوار و سپس ناممکن خواهد شد.
در شرایط کنونی که ساختمان به هر ترتیب تخریب شده و بخشی از نمای بیرونی آن باقی مانده است، یکی از مهم‌ترین ملاحظات، شفاف‌سازی و نظارت دقیق بر روند ساخت‌وسازهای بعدی و پیش‌گیری از آسیب به منظر عینی فضای بیمارستان و خردفضای مقابل ساختمان است. به بیان دیگر، آن‌چه می‌تواند اثر منفی تخریب ساختمان پیشین را کاهش دهد، ساخت بنایی کاملاً هماهنگ با ساختمان قبلی و نمای باقی‌مانده از آن است، به‌نحوی‌که از نظر ارتفاع بنا، رنگ و مصالح نما، ارکان و اجزای نما، و ترکیب پر و خالی (بازشوها)، هماهنگی کامل میان ساخت‌وساز جدید و نمای تاریخی برقرار باشد.
کوچک‌ترین و نخستین گام مدیران بیمارستان امام رضا (علیه‌السلام) در راستای بازگرداندن اعتماد عمومی نسبت به عزم ایشان برای جبران خسارت تخریب بنای پیشین، انتشار اسناد و جزئیات طراحی ساختمان جدید است.
@CharTabaqeh
