🔺زندان مشهد: به نام پیاده‌مداری

یکی از استدلال‌های مورد تأکید مشاور طرح انتقال زندان، ایجاد فضاهای به‌هم‌پیوسته‌ی پیاده‌مدار «از رود تا کوه» است. به‌نظر می‌رسد القای ارتباط (غیرواقعی) میان پیاده‌مداری و بلندمرتبه‌سازی، به‌منظور جلب توجه به‌سوی یک رویکرد کلی، و فرار از پاسخ‌گویی به ایرادات طرح پیشنهادی است.
پرسش این‌جاست که چه ارتباط منطقی میان ارتقای کیفیت فضاهای پیاده‌مدار با احداث ساختمان‌های بلندمرتبه‌ی متراکم وجود دارد؟ آیا تغییر کاربری‌ها و تراکم‌های پیشنهادی در طرح، منافاتی با پیاده‌مداری دارد؟

در کنار تمام این موارد، مشاور طرح، به بهانه‌ی پیاده‌مداری، از یک پروژه‌ی خودرومحور مهم نیز رونمایی کرد؛ بر اساس ادعای مشاور، در محل تقاطع خیابان‌های آموزگار و شهید قانع یک تقاطع غیرهم‌سطح (زیرگذر) پیش‌بینی شده و احداث یک «پلازای شهری» بهانه‌ای برای توجیه آن است.
نکته‌ی عجیب این‌جاست که در محدوده‌ای که قرار است یک زمین دولتی ۱۱ هکتاری (زندان) آزاد شود، و به ادعای مشاور بیش از ۸۰ درصد آن به فضاهای باز اختصاص پیدا خواهد کرد، قابلیت تعریف یک عرصه‌ی عمومی (به بیان مشاور، پلازای شهری) وجود ندارد و برای این‌منظور یک پروژه‌ی غیرهم‌سطح‌سازی مسیرهای سواره تعریف می‌شود.

از مشاور طرح انتظار می‌رود، با صداقت بیشتر، به‌جای ارائه‌ی استدلال‌های پراکنده و فاقد ارتباط منطقی، در قبال گزینه«ها»ی طراحی (به‌عنوان بخشی از فرایند طراحی شهری) و چگونگی ارزیابی آن‌ها پاسخ‌گو باشد.
چهارطبقه آمادگی دارد توضیحات شرکت محترم مهندسین مشاور شهر زیبای خاوران را منتشر نماید. از کمیسیون ماده‌ی پنج (و شورای عالی شهرسازی و معماری) انتظار می‌رود با بازگرداندن مصوبه‌ی اخیر طرح انتقال زندان، بستر یک تصمیم‌گیری شفاف و مشارکتی، مبتنی بر «منفعت عمومی شهر» را فراهم نمایند.
@CharTabaqeh