🔺شهر، فارغ از شهرسازی
در روزهایی که شهرسازان در سراسر دنیا (و ایران)، روز جهانی شهرسازی را گرامی می‌دارند و به‌هم تبریک می‌گویند، نظام تصمیم‌گیری درباره‌ی توسعه‌ی شهری فاصله‌ی خود را از شهرسازی بیشتر و بیشتر می‌کند.
متخصص شهرسازی در دوران تحصیلات خود (به‌عنوان پیش‌نیاز ورود به حرفه) با اصول اساسی و غیرقابل‌چشم‌پوشی آشنا می‌شود و بارها و بارها پیاده کردن آن اصول را در بستر شهر تمرین می‌کند. این اصول بنیادین، اما در زمینه‌ی حرفه‌ای گاه به‌فراموشی سپرده می‌شوند و ملاحظات «غیرشهرسازی» جایگزین آن‌ها می‌شود.
شکی نیست که رشته و حرفه‌ی شهرسازی، ماهیت مستقل (محض) ندارد و برای دست‌یابی به یک تصمیم‌گیری مؤثر، ارتباط‌های چندگانه با سایر رشته‌ها برقرار می‌کند؛ اما به‌نظر می‌رسد گاهی جایگاه شهرسازی، به گردهم‌آورنده‌ی محتواها و تدوین‌کننده‌ی گزارش‌های توجیهی تقلیل می‌یابد.
به بیان دیگر، همان‌طور که اصول جامعه‌شناسی، اصول اقتصاد، اصول محیط‌زیست، اصول مهندسی و... در شهر لازم‌الاجراست، اصول شهرسازی نیز باید به‌عنوان مبانی غیرقابل‌چشم‌پوشی در تصمیم‌گیری‌ها لحاظ شود. بنابراین، یک «شهرساز» در جایگاه حرفه‌ای خود، حق کنار گذاشتن آگاهانه یا ناآگاهانه‌ی اصول تخصصی خود را، با توجیه‌های برگرفته از سایر حوزه‌های غیرتخصصی ندارد، چراکه نتیجه‌ی آن تقلیل جایگاه حرفه‌ای شهرسازی به‌عنوان «توجیه‌گر» خواهد بود.
@CharTabaqeh
Post #3611
831