🔺خصوصی‌سازی فضای عمومی
یکی از دغدغه‌های متأخر در رابطه با فضاهای عمومی، موضوع خصوصی‌سازی این فضاهاست. خصوصی‌سازی فضای عمومی به‌معنای انتقال مالکیت و کنترل روی منابع و خدمات عمومی از دولت به بخش خصوصی است. این فرایند معمولاً با هدف بهبود کارایی، کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری در ارائه‌ی خدمات عمومی انجام می‌شود. با این حال، خصوصی‌سازی فضای عمومی می‌تواند تأثیرات منفی نیز داشته باشد. این فرایند ممکن است منجر به کاهش دسترسی عمومی به فضا، خدمات، منابع و نقض منافع عمومی شود.
علاوه بر این می‌تواند منجر به کاهش حس مالکیت عمومی و در نتیجه کاهش حس تعلق به فضا شود. در بلندمدت خصوصی‌سازی منجر به حذف فضاهای عمومی در شهرها می‌شود.
به‌نظر می‌رسد تصمیم مدیریت شهری مشهد در رابطه با حصارکشی در اطراف فضای میدان پژوهش (کارخانه‌ی نوآوری)، یکی از این مصداق‌هاست، با این تفاوت که مدیریت و بهره‌برداری از فضا به بخش خصوصی واگذار نمی‌شود، بلکه تنها دسترسی به آن از عموم شهروندان سلب خواهد شد. در واقع، حصارکشی این فضا، علاوه بر نقض حقوق شهروندی و منافع عمومی، هیچ‌یک از مزایای احتمالی خصوصی‌سازی نظیر کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری را هم به‌دنبال نخواهد داشت.
در نهایت این اقدام منجر به حذف فضای شهری شکل گرفته خواهد شد، آن‌هم در شرایطی که شهر مشهد با فقر فضاهای شهری و عرصه‌های عمومی مواجه است.
@CharTabaqeh
Post #3533
780