بازی با علم!
وقتی محتواهای رسانه‌های فعال را می‌بینم، به‌وضوح می‌توان حس سوءاستفاده از علم را در آن‌ها مشاهده کرد؛ سوءاستفاده از علم در تمامی حوزه‌ها، از پزشکی گرفته تا تاریخ و علوم اجتماعی. طبیعی است که بخشی از این سوءاستفاده‌ها را بتوان ناشی از تفاوت در بینش‌ها و وجود اختلاف‌نظرها دانست، اما بخش عمده‌ای از آن، حاصل استفاده ابزاری از علم برای جذب مخاطب، رؤیافروشی و ایجاد بینش‌های نادرست در راستای اهداف رسانه‌ها، حکومت‌ها و قدرتمندان است.
در زمانه‌ای که غرق در اطلاعاتی هستیم که لحظه‌به‌لحظه در حال به‌روزرسانی‌اند، به‌جرئت می‌توان گفت دوری از این فضای سوءاستفاده‌گر، غیرممکن و شاید حتی محال است. مشکل زمانی حادتر می‌شود که گاهی حتی افراد و رسانه‌های موجه و تا حدودی مقبول نیز، در فضای رقابت برای جذب مخاطب و جلب توجه، گرفتار این معضل می‌شوند.
هرچند در سراسر دنیا، معضل سوءاستفاده از علم و جذب مخاطب با سوار شدن بر موج احساسات و عقاید وجود دارد، اما به تجربه شخصی من، این معضل در رسانه‌های فارسی‌زبان به‌مراتب پررنگ‌تر و گسترده‌تر است.
به نظر می‌رسد چرخ شکسته اجتماع ما، از گسست میان «فهمیدن و اقدام نکردن» به سمت «نفهمیدن و اقدام کردن» در حال سوق یافتن است.

#یادداشت_علی_گلچین