درست است؛ از درون بیزاریم از آدم‌هایی که از برون، جوِ زندگی‌مان را نامطلوب کردند؛ انسان‌هایی که نام‌های بزرگی داشتند، اما قلب‌هایی کوچک؛ انسان‌هایی که سن‌شان بزرگ بود، اما فکرشان کوچک؛ و چون نوزادی، همه‌چیز را برای خودشان می‌خواستند.
چقدر بد کردند؛ به نام خودشان، به نسل‌شان، به نسل ما و به نسل‌های آینده. سوختن فرصت‌ها در سوختن عمرمان، در سوختن رویاهایمان و در خاموش شدن استعدادهایمان نمود دارد.
اما همه این‌ها، تنها تکه‌ای کوچک از پازلِ یک ابرآسیب بزرگ‌تر است؛ آسیبی که اغلب از آن غافلیم: اخلاق.
همان گوهری که از دست رفتنش را در لابه‌لای دیگر ارزش‌ها ندیدیم و نفهمیدیم که این گوهر، نه یک ارزش در کنار دیگر ارزش‌ها، بلکه ریسمانِ پیوند و تار و پودِ زندگی‌مان بود.
شاید بسیاری از آنچه امروز از دست‌رفته می‌پنداریم، پیش از آنکه با بی‌کفایتی یا کمبود منابع از دست رفته باشد، در جایی عمیق‌تر و بنیادی‌تر، با فقدان اخلاق از میان رفته است...

#یادداشت_علی_گلچین


🆔 با كانال سل_هاب همراه باشید:
https://t.me/CellMedHub

🛜 لينك كانال:
https://t.me/CellMedHub