این قطعه مجموعه‌ای از درگیری‌ها میان رومیان و پیروان محمد را توصیف می‌کند که در نهایت به نبرد جابیه–یرموک (۶۳۶ میلادی) منتهی شد؛ نبردی که در آن ارتش روم شکست خورد. ویلیام رایت، نخستین ویراستار این متن، آن را «گزارشی معاصر» از این وقایع دانسته که توسط یک شاهد عینی نوشته شده است. متن از خشونت، مرگ و ویرانی گسترده‌ای که به دست این تازه‌واردانِ کوچ‌نشین رخ داده سخن می‌گوید. با این حال، به دلیل آسیب‌دیدگی و آشفتگی متن، اهمیت تاریخی آن محدود است. این قطعه سال ۹۴۷ تقویم سلوکی را به‌عنوان تاریخ نبرد ذکر می‌کند که برابر با سال ۶۳۶ میلادی است و از آنجا که در پایان متن ظاهراً به سال بعد نیز اشاره شده، پژوهشگران معمولاً آن را متعلق به سال ۶۳۷ میلادی می‌دانند.

مهم‌ترین نکتهٔ گزارش بسیار کوتاه ماکسیموس این است که او—یا شاید بهتر است گفته شود، او اتهام می‌زند—که یهودیان با این مهاجمان همکاری می‌کردند. همچنین این وقایع را نشانه‌ای از نزدیک شدن پایان جهان و ظهور قریب‌الوقوع دجال می‌داند. گزارش او دربارهٔ همدستی یهودیان جالب توجه است، زیرا منابع دیگر، اعم از مسیحی، اسلامی و یهودی، نیز ظاهراً حضور یهودیانی را که هویت یهودی خود را حفظ کرده بودند، در میان پیروان اولیهٔ محمد تأیید می‌کنند. با این حال، ماکسیموس در این موضوع بی‌طرف نیست؛ روایت او سرشار از حملات ضدیهودی است و بنابراین نمی‌توان احتمال داد که این اتهام تا حدی برخاسته از اهداف جدلی و مذهبی او بوده باشد. با وجود این، از آنجا که شواهد قابل‌توجه دیگری نیز از مشارکت یهودیان در جامعهٔ آغازین پیروان محمد حکایت دارد و همین همکاری ظاهراً زمینه‌ساز این حملات ضدیهودی شده است، نویسندگان کتاب معتقدند این گزارش تا حدی شایستهٔ اعتماد است.

اگرچه این گزارش بسیار کوتاه و مختصر است و اطلاعات اندکی دربارهٔ باورها و اعمال دینی پیروان محمد ارائه می‌دهد، اما اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا نخستین متن کاملاً منسجم است که به‌طور صریح از محمد نام می‌برد. رابرت هویلند نتیجه می‌گیرد که تاریخ‌گذاری دقیق این متن، اعتماد به این را افزایش می‌دهد که گزارش آن از آگاهی دست اول سرچشمه گرفته است. این روایت معمولاً با نبرد داثین، که مورخان مسلمان وقوع آن را در بهار سال ۶۳۴ میلادی در نزدیکی غزه ثبت کرده‌اند، تطبیق داده می‌شود. همچنین «پاتریسی» که در این متن کشته می‌شود، معمولاً همان فرماندهٔ رومی (کاندیداتوس سرجیوس) دانسته می‌شود که در تعلیم یعقوب نیز از او یاد شده است. نویسندگان یادآور می‌شوند که همانند بسیاری از منابع بسیار کهن دیگر—از جمله تعلیم یعقوب، سوفرونیوس اورشلیم و قطعهٔ سریانی—ورود پیروان محمد به سوریه و فلسطین با مرگ و ویرانی گسترده همراه بوده است؛ بنابراین، بر پایهٔ این منابع، ورود آنان دست‌کم در این مناطق فرایندی مسالمت‌آمیز به نظر نمی‌رسد.

📚a Prophet Has Appeared : The Rise of Islam Through Christian And Jewish Eyes,By Stephen Shoemaker. p55-61.
(California University Press,2021)

@Caliphate_Studies