جالب ترین نکته در این گزارش این بود که شرکت‌های بسیار بزرگ بورسی ایران هم غرق در مطالبات هستند.
حالا شاید سیاستشونه که مطالباتشون رو نقد نکنند.
و این که نقد نکردن مطالبات و تکیه بر 51/4 درصد مطالبه در داروسازی عبیدی چه فایده‌ای داره؟ چرا باید کسب و کار طلبکار زیر مجموعه‌هاش باشه؟
تنها فایده‌اش میتونه نگه داشتن «قدرت چانه‌زنی» باشه. بالاخره وقتی کسی به شما بدهکاره، شما زبونت درازتر میشه.
ولی خب برای چانه‌زنی در این مدل، بسیار گرون حساب کردند به نظرم.
Post #777
179
- ❤🔥 1