سکوت وزارت صمت در سوگ یکی از پیشگامان صنعت ایران

اتابک؛ هیچ، نگاه

بیرونیت: درگذشت محسن خلیلی‌عراقی، از چهره‌های اثرگذار صنعت و کارآفرینی ایران، واکنش رئیس‌جمهور، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، فعالان اقتصادی و تشکل‌های بخش خصوصی را به همراه داشت؛ اما تا زمان تنظیم این گزارش، در منابع رسمی و رسانه‌ای عمومی، پیام مستقلی از سوی وزیر صنعت، معدن و تجارت یا وزارت صمت در این‌باره دیده نمی‌شود.

به گزارش بیرونیت، مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در پیام خود خلیلی‌عراقی را از پیشگامان صنعت و کارآفرینی کشور خواند و بر نقش او در توسعه صنعت، گسترش فرهنگ کارآفرینی و تقویت تشکل‌های صنعتی تأکید کرد. احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز درگذشت او را «ضایعه‌ای اندوه‌بار برای جامعه اقتصادی و صنعتی کشور» توصیف کرد.

پیش از این نیز رئیس دولت اصلاحات و اسحاق جهانگیری، وزیر صنایع و معادن آن دولت، در پیام‌هایی جداگانه درگذشت محسن خلیلی‌عراقی را تسلیت گفته و از نقش او در صنعت و توسعه بخش خصوصی کشور یاد کرده بودند.

از سوی دیگر، سازمان مدیریت صنعتی، تشکل‌های اقتصادی و چهره‌های بخش خصوصی نیز به این فقدان واکنش نشان داده‌اند. محسن خلیلی‌عراقی فقط یک صاحب کارخانه نبود؛ او سال‌ها در حوزه تشکل‌گرایی صنعتی و نمایندگی بخش خصوصی فعال بود و نامش با شکل‌گیری و تقویت برخی نهادهای صنعتی و کارفرمایی گره خورده بود.

در چنین شرایطی، سکوت متولی رسمی صنعت کشور بیش از دیگر دستگاه‌ها به چشم می‌آید.

وزارت صنعت، معدن و تجارت نهادی است که بیش از هر دستگاه دیگری باید نسبت به فقدان یکی از چهره‌های باسابقه تولید و صنعت واکنش نشان دهد. موضوع صرفاً انتشار یک پیام تسلیت تشریفاتی نیست؛ چنین پیام‌هایی در واقع نشان می‌دهند دستگاه متولی تا چه اندازه حافظه تاریخی صنعت و جایگاه صنعتگران و کارآفرینان کشور را به رسمیت می‌شناسد.

اگر رئیس‌جمهور از میراث صنعتی و کارآفرینی خلیلی عراقی سخن می‌گوید و وزیر کار نیز درگذشت او را ضایعه‌ای برای جامعه صنعتی می‌داند، طبیعی است که این پرسش مطرح شود: سیدمحمد اتابک، وزیر صمت، در این میان کجاست؟

این سکوت از آن جهت بیشتر جلب توجه می‌کند که اتابک خود سال‌ها در فضای صنعت و بنگاه‌داری فعالیت داشته و با جامعه صنعتی کشور بیگانه نیست. وزارتخانه تحت مدیریت او نیز قاعدتاً بیش از سایر دستگاه‌ها باید در پاسداشت کسانی که بخشی از تاریخ صنعت ایران را ساخته‌اند، حساس باشد.

البته ممکن است پس از انتشار این گزارش، پیامی از سوی وزیر یا وزارتخانه منتشر شود؛ از همین رو نمی‌توان از «بی‌تفاوتی قطعی» سخن گفت. اما تا این لحظه، آنچه در فضای عمومی دیده می‌شود یک غیبت معنادار است: تقریباً همه درباره یکی از چهره‌های قدیمی صنعت ایران سخن گفته‌اند، جز نهادی که نام «صنعت» را بر سردر خود دارد.

مسئله شاید در ظاهر کوچک باشد، اما از زاویه دیگری اهمیت پیدا می‌کند. صنعت فقط کارخانه، آمار تولید و صدور مجوز نیست؛ صنعت حافظه، فرهنگ و سرمایه انسانی هم دارد. وزارتخانه‌ای که متولی این بخش است، خوب است همان‌قدر که درباره پروژه‌ها و افتتاح‌ها اطلاع‌رسانی می‌کند، نسبت به کسانی که بخشی از زیربنای صنعت و تشکل‌گرایی کشور را ساخته‌اند نیز حساس باشد.

محسن خلیلی‌عراقی رفت؛ رئیس‌جمهور، وزیر کار و بخش خصوصی از او یاد کردند. حالا یک پرسش ساده باقی مانده است: وزیر صنعت، معدن و تجارت برای یکی از پیشگامان صنعت ایران چه پیامی دارد؟

biroonit.ir

https://t.me/birunit

https://ble.ir/biroonit

https://chat.whatsapp.com/BuEWtcpKA525KbdZplyHe8

بیرونیت؛ دیدبانِ اقتصادِ معادن ایران